بنابر اين ، به نظر آنان شستن از ابتداى سرانگشتان نيز جايز است و موجب بطلان وضو نيست . از قائلين اين نظريه مى توان " سيد مرتضى علم الهدى " را نام برد ، در يكى از دو قولى كه منسوب به اوست . ( 1 ) " ابن ادريس حلى " نيز صريحا در " سرائر " اين قول را مى پذيرد و در استدلال به آن مى گويد :
لانه تعالى أمرنا بأن نكون غاسلين ، و من غسل يده من الاصابع إلى المرافق فقد تناوله إسم غاسل به غير خلاف ، ( 2 ) زيرا خداى تعالى به ما امر فرموده است كه در وضو دست را بشوييم ، و بى شك ، آن كس كه دستش را از سرانگشتان تا آرنج بشويد ، اسم شستشوگر شاملش مى شود ( يعنى وظيفه اش را انجام داده است ) .

1 . الانتصار ، ص 16 . 2 . السرائر ، ج 1 ، ص 99 .

162