آيهء نخست :
* ( كنتم خير امة اخرجت للناس تأمرون بالمعروف وتنهون عن المنكر ) * ، ( 1 ) شما نيكوترين امتى هستيد كه براى بشر پديدار شده ايد ، مردم را به نيكى ها فرا مى خوانيد و از زشتى ها باز مى داريد .
آيهء ديگر :
* ( وكذلك جعلناكم أمة وسطا لتكونوا شهداء على الناس و يكون الرسول عليكم شهيدا ) * ، ( 2 ) و اين گونه شما را امت ميانه قرار داديم تا گواه مردم باشيد ، چنان كه پيغمبر را گواه شما كرديم .
ولى بايد گفت قطعا اين دو آيهء مباركه هيچگونه دلالتى بر حجيت سنت صحابه ندارد ، زيرا آيهء اول مى فرمايد : شما به خاطر امر به معروف و نهى از منكر بهترين امت هستيد و اين بدان معنا نيست كه اگر يك يا چند صحابى چيزى گفتند ، سخنان آنان به عنوان خودشان حجت باشد . آيهء دوم نيز مى فرمايد شما امت وسط هستيد و از افراط وتفريط به دوريد ، ولى كار به افراد از حيث فرديت ندارد ، بلكه صفت امت از حيث امت بودن را بيان مى كند كه امت اسلام چنين امتى هستند .
گذشته از اين ، گر چه صحابى بودن حضرت رسول اكرم ( صلى الله عليه وآله ) فضيلت بزرگى است ، ولى چنان كه تاريخ گواهى مى دهد ، برخى از صحابه ، قدر اين فضيلت را ندانستند و با سوء عملكرد خود ، كار را به آنجا رساندند كه

1 . آل عمران ، آيهء 110 . 2 . البقره ، آيهء 143 .

121