ارسلان شاه و بهرام شاه و توران شاه تا هشت [1] سال با هم در محاربه بودند و بهر چند گاهى يكى حاكم شدى . ملك كرمان در آن محاربات خرابى تمام يافت . بعد ازيشان محمد شاه ابن بهرام شاه بن طغرل شاه بن محمد بن ارسلان شاه بن كرمان شاه بن قاورد پادشاه شد . مبارك شاه و بعضى خويشان مخالفت او كردند . او پناه بسلطان ارسلان بن طغرل آورد . سلطان ارسلان او را لشكر داد . مبارك شاه ازو منهزم به غور گريخت . ملك كرمان برو قرار گرفت . بعد از يك سال ملك دينار ، از قوم غزان ، در سنهء ثلاث و ثمانين و خمس مايه حكومت كرمان [ از آن تخم ] [2] ببرد . ذكر شعبهء سوم سلاجقه بروم [ چون قتلمش بن اسرائيل در جنگ الب ارسلان شهيد شد ، سلطان خواست كه تخمهء او را تمامت مقهور گرداند . وزير نظام الملك مانع شد و سعى نمود تا نام شهزادگى ازيشان افكند . ايشان را به راه سپهسالارى بولايت شام فرستاد . چون صاحب انطاكيه ، كه كافر بود و خراج گزار سلجوقيان ، بزن خواستن به مكه رفت ، سليمان بن قتلمش فرصت غنيمت شمرد و در غيبت او بر انطاكيه مستولى شد . از قبل سلجوقيان شرف الدوله على حاكم حلب و محصل خراج انطاكيه بود . از سليمان خراج انطاكيه طلبيد . او گفت چون آن ملك در اسلام آمد ، خراج نبايد خواست . شرف الدوله على لشكر بجنگ او كشيد . ظفر سليمان را بود و او كشته شد و سليمان بر ملك حلب نيز حاكم گشت . احوال بسلطان ملكشاه عرضه داشت . پيش از آنكه جواب به او رسد ، تاج الدوله تتش بن ارسلان بجنگ او رفت و امراء او را بفريفت تا با پيش تتش رفتند . سليمان از خوف عذاب و نكال خود را هلاك كرد . چون بريد او به حضرت سلطان رسيد ، سلطان را استخلاص انطاكيه ازو موافق آمد .