بهاء الدوله على ابن مسعود بن محمود بن سبكتكين بعد از برادر زاده بر تخت نشست و زن مودود ، دختر جغريبك [1] ، را در نكاح آورد . دو سال پادشاهى كرد . عمش برو خروج كرد و او را منهزم گردانيد ، در سنهء ثلاث و اربعين و اربعمائه .
مجد الدوله ابو منصور ، عبد الرشيد بن محمود بن سبكتكين بعد از برادر زاده بپادشاهى نشست و يك سال پادشاهى كرد . دختر جغريبك ، بكين شوهر ، [ به قصد او ] [2] لشكر آورد . از غلامان محمودى ، شخصى طغرل نام ، كه امير الامرا بود ، با آن لشكر متفق شد . با عبد الرشيد جنگ كردند و او را اسير كردند . [3] دختر جغريبك او را بطغرل سپرد و محبوس كرد و با خراسان مراجعت نمود .
طغرل بر آن ملك مستولى شد . غزنويان [4] او را طغرل كافر نعمت خواندند .
عبد الرشيد بمرتبه‌اى ابله و سست راى بود كه بحدود ميدان محبوس بود . طغرل كافر نعمت در ميدان گوى مىباخت . او برخاسته بود و تماشا و تحسين مىكرد . بعد از مدتى طغرل كافر نعمت او را بكشت و در آن وقت از [ شاهزادگان محمودى ] [5] نه شاهزاده :
حسين [6] و نصر و ايرانشاه و خالد و عبد الرحمن و منصور و همام و عبد الرحيم و اسماعيل در قلعهء دهك محبوس بودند . شبى در قلعه بشكستند و بيرون آمدند و پناه بنوشتكين شرابى [7] حاجب عبد الرشيد بردند . او بى زينهارى [8] كرد و تمامت را بدست طغرل كافر نعمت داد تا بكشت . سه شهزادهء ديگر : فرخ زاد و ابراهيم و شجاع در قلعهء عبيد محبوس بودند . شبى طغرل كافر نعمت بفرستاد و ايشان را طلب داشت تا بكشد . زمان او را امان نداد . چون بر تخت محمودى نشست ، خواست كه دامن گرد كند ، نوشتكين شرابى [ 7 ] با دو غلام ، تيغ درو گردانيدند و او را پاره پاره كردند . اهل غزنين ، بقتل او ، خرميها كردند . خبر قتل او بقلعهء عبيد رسيد . آن سه شهزاده از كشتن خلاصى يافتند .

[1] - ف ، همه جا جعفر بك نوشته
[2] - ر ، ندارد - ق : در قصد
[3] - ق ، م : گردانيدند
[4] - ق : غزنينيان
[5] - ف ، ر : نوادگان محمود - ب : نبيرگان محمود
[6] - ب : حسن
[7] - ب : حسن شروانى ر ، م : سرائى
[8] - ب : بى انصافى

399