مروان الحمار بفرستاد . عامر بن اسماعيل جرجانى ، از خيل ابو عون مرغزى ، با هزار سوار از نيل گذشت و نزديك بديه بوصير ، به زمين فيوم كه آن ديه فرعونست ، با مروان جنگ كرد و او را بكشت ، در ذى القعدهء سنهء اثنى و ثلاثين و مايه . مدت پنج سال پادشاهى كرده بود و پنجاه و نه سال عمر داشت .
سفاح اولاد بنى اميه را طلب كرد . از خرد و بزرگ هشتاد كس را بيافتند .
تمامت را زنده استخوانهاء اعضاء خرد كردند و بر سر همديگر افكندند و بالاى ايشان بساطى بگستريدند . سفاح و اتباع بر آن بساط نشستند و طعام مىخوردند و ايشان با ناله و افغان جان مىدادند ، در شيب ايشان . گويند آن جماعت را در مهدهاء زرين پرورده بودند . چون اكابر دولت بنى اميه پاى از جادهء شريعت و معدلت بيرون نهادند ، شومى كردار ايشان در تمامت ايشان سرايت كرد [ و به زبان پهلوى مناسب اين معنى گفته‌اند :
پهلوى بزه كاران كرند كوانه پرسند * كرند ما و پى پرسند ارويان ] [1] پادشاهان بنى اميه ، بخلاف عمر عبد العزيز ، ديگران تمامت را از گور برآوردند و بسوختند و دولت بنى اميه در ايران سپرى شد . از مروانيان عبد الله بن معاوية بن هشام بن عبد الملك بن مروان ، بر بعضى اندلس در سنهء تسع و ثلاثين مستولى شد و زيادت از سيصد سال پادشاهى آنجا در تخم او بود .
فصل ششم از باب سوم در ذكر خلفاء بنى عباس رضوان الله عليهم اجمعين .
سى و هفت خليفه ، مدت دولتشان پانصد و بيست و سه سال و [ دو ] [2] ماه و بيست و سه روز بود .
السفاح ابو العباس عبد الله بن محمد بن على بن عبد الله بن عباس ، اولين خليفه است و

[1] - اين قسمت در نسخه ف نيست - ب : بزه كاران كه مدكوانه رسند - كرمدابى و نرسد اودمان - م : بزه كاران كرند كه وابرسند - كرند ماو پى و نرسند كرومان .
[2] - ق : ده ماه

291