سالم بن عبد الله بن عمر الخطاب .
الشين شمس بن عطية الكوفى .
شريح قاضى ، نام پدرش حارث كندى [ عالىترين قضات ] [1] بود و معاصر رسول ( ص ) . اما او را نديد . عمرش صد و بيست سال . قرب هفتاد سال قضا كردى [ بخلاف شرع ازو نيامد ] [2] . وفاتش در سنه تسع و سبعين .
شهر بن حوشب در سنهء ثمان و تسعين نماند .
شهر بن حكيم خيار الناس زمان خود بود .
الصاد صالح بن حسان ، تا عهد مهدى عباسى در حيات بود .
صالح بن كيسان ، در سنه ست و اربعين و مايه نماند .
صالح بن ابى صالح صاحب ابو هريره . بمدينه ، در سنهء خمس عشر و مايه نماند .
صفوان بن محرز [ بن زياد ، ببصره ] [3] ، در سنهء اربع و سبعين نماند . او را نسل نيست .
الضاد ضحاك بن مزاحم [ از بنى عبد مناف بخراسان ] [4] ، در سنهء اثنى و مايه نماند .
العين على بن عبد الله بن عباس ، جد خلفا و ازهد مسلمانان بود . در هر شبانروزى ، هزار ركعت نماز نافله كردى . شب شهادت مرتضى على ( ع ) متولد شد و در سنهء ثمان عشر و مايه در گذشت . هفتاد و هشت سال عمر داشت .
عبد الله بن ابى نجيح ، در سنهء اثنى و ثلاثين و مايه نماند .
عبد الله بن شبرمه شاعر و نيكو خلق بود . از قبل ابو دوانيق قاضى كوفه بود .

[1] - ف : [ اعقل قضاة عالم ]
[2] - م : [ بالحقيقة عكس قاضى شهر ما بود ] . ف : [ به عكس قضاة روزگار ]
[3] - م : [ بن زياد به زمان زياد ، ببصره ]
[4] - ف ، ب ندارد .

253