مالك بن عوف النصرى ، امير الامراى مشركان بود ، در جنگ حنين . در آن روز مسلمان شد .
المنافقون عبد الله بن سعد بن ابى سرح [1] در اول كاتب وحى بود . چون در آن تخليط كرد ، پيغمبر ( ص ) او را عزلت داد . در زمان عثمان ، والى مصر شد و بلاد افريقيه ، او فتح كرد .
عبد الله بن ابى سلول ، بوقت آنكه پيغمبر ( ص ) هنوز بمدينه نرسيده بود ، مدنيان حكومت به دو خواستند داد . چون رسول ( ص ) آنجا رفت ، آن انديشه باطل شد .
او را بدين سبب نفاقى [ در دل پيدا شد ] [2] . در تهمت عايشه رضي الله عنها غلو مىكرد .
در عهد رسول ( ص ) متوفى شد . رسول ( ص ) به روى نماز مىكرد . عمر خطاب رضي الله عنه مانع آن نماز شد . حق سبحانه و تعالى آيت فرستاد و رسول را فرمود كه [ ديگر جز بر مسلمانان نماز مكن و ] [3] بر منافقان نماز مكن كه ايشان از جملهء كفارند .
جلاس بن سويد بن صامت ملفع تميمى [4] ، طشت ( ؟ ) [5] كعبه بدزديد و مرتد شد .
حصين بن نمر خرماى صدقه بدزديد .
مرارة بن ربيع ، ابو طاهر اعرابى ، مجمع بن جاريه ، [ طعمة بن ابيرق ] [ 4 ] . و از منافقان ، اين سه كس ، از غزو تبوك بسبب نفاق تخلف نمودند و قرآن در حقشان نازل شد : كعب بن مالك ، مرارة بن الربيع ، هلال بن اميه . پس توبه كردند . حق تعالى ، توبهء ايشان قبول كرد و آيت قرآن ، در حق ايشان نازل شد و ايشان صادق گشتند [6] .

[1] - اين شخص برادر رضاعى عثمان بود .
[2] - ق : بود
[3] - ق ، فقط - ر ، ف : ديگر بر منافقان
[4] - اسم اين شخص در نسخه ف نيست
[5] - ر : ( نسخه بدل ) كليد - ف : زرى بدزديد و به مكه رفت و مرتد شد - ب : زرهى بدزديد . . .
[6] - كسانى كه از غزوهء تبوك تخلف كردند شش نفرند : اوس بن خذام ، ابو لبابه ، ثعلبة بن وديعة ، كعب بن مالك ، مرارة بن ربيع هلال بن امية .

247