سنهء ثمان و خمسين ، معاوية بن ابى سفيان ، در دهليز خانهء خود ، چاهى زده بود و سر پوشانيده . عايشه در آنجا افتاد و بدان در گذشت . عمرش شصت و پنج سال بود . ببقيع مدفونست . شخصى ازو در خواه پند كرد . گفت : ياد دار و نگه دار و فرو خور و گرد كن و سختدار و ببر و بپيوند و بپوش و بردار و بده و بستان . مرد گفت رمز نمىدانم . عايشه رضى الله عنها گفت : ياددار خداى را عز و علا و نگه دار زبان را و فرو خور خشم را و گرد كن علم را و سختدار دين را و ببر از بدان و بپيوند بنيكان و بپوش عيب مردم و بردار بار مردم و بده داد مردم و بستان اجر آخرت .
چهارم حفصة بنت عمر بن الخطاب رضى الله عنهما ، پيشتر زن خنيس بن حذافة السهمى بود . در رابع عشرين شعبان سنهء ثلاث هجرى او را بخواست . قرب هشت سال با پيغمبر ( ص ) بود . چون پيغمبر ( ص ) در پرده رفت ، او در حيات بود . به زمان عثمان رضى الله عنه در سنهء سبع و عشرين در گذشت .
پنجم - ام سلمة هند بنت ابى امية [1] بن مغيرة المخزوميه ، از عاتكه عمهء رسول بود و پيشتر زن عبد الله بن [2] عبد الاسد مخزومى بود [ برادر رضاعى پيغمبر ] [3] در سنهء اربع هجرى او را بخواست ، از پسرش سلمه . بوقت وفات رسول ( ع ) در حيات بود و چهل و هشت سال ديگر بزيست . در سنهء تسع و خمسين نماند . هفت سال با رسول ( ع ) بود و او بعد از تمامت زنان رسول در گذشت .
ششم - زينب بنت خزيمة بن [4] صعصعه از قوم عبد مناف . پيشتر زن طفيل بن حارث مطلبى بود . در رمضان سنهء اربع هجرى او را بخواست . چون كما بيش دو ماه با رسول الله ( ص ) بود ، در گذشت . پيغمبر او را ام المساكين خواندندى ، جهت آنكه رحيم دل [5] بودى .
هفتم - ام حليمه زينب بنت جحش الاسدية از اميمه عمهء رسول . در اول زن

[1] - تصحيح از طبرى ( ج 2 ص 414 ) . متن : اميه
[2] - طبرى : ابى سلمة بن عبد الاسد
[3] - فقط در ، ب ،
[4] - مؤلف طبق مرسوم قديم فواصل بين خزيمه و صعصعه را كه اصل قوم بنى صعصعه است حذف كرده
[5] - نسخ : رحيم

160