مىشدند . پدر و مادر ابو بكر رضى الله عنهم هر دو درين روز ايمان آوردند . ابو بكر ايشان را به حضرت رسالت برد . پيغمبر ( ص ) احترام ابى بكر را ، فرمود چرا نگذاشتى تا من بديدن ايشان رفتمى . پانزده روز در مكه مقام فرمود و آنجا [ نماز قصر كرد ] . [1] ديگر در ماه شوال عتاب بن اسيد را بر مكه امير كرد و با دوازده هزار مرد بجنگ مالك بن عوف نصرى [2] به حنين روانه شد . عباس رضى الله عنه به بسيارى لشكر مباهات كرد . پيغمبر ( ص ) او را منع فرمود و گفت « نستنصر بصعاليك الامة » » . در آن جنگ اول شكست بر اسلام افتاد . پيغمبر ( ص ) و ابو بكر و عمر و على و فضل و عباس و نوفل و ربيعه كه عمزادهء رسول ( ص ) بودند ، اين هفت مرد و دو غلام پيغمبر اسامه و برادرش ايمن بايستادند و مرديها كردند . پيغمبر ( ص ) بآواز بلندى فرمود :
انا النبى لا كذب * انا ابن عبد المطلب و عباس نداى مىكرد و مسلمانان را مىخواند . بآواز عباس ، مسلمانان باز گرديدند و جنگى سخت اتفاق افتاد . مسلمانان مظفر شدند و غنيمت بسيار يافتند .
عباس گفت :
نصرنا رسول الله فى الحرب سبعة * و قد فرّ من فرّ منهم فاقشعوا و ثامننا لاقى الحمام بسيفه * لما مسه فى الله لا يتوجع مالك بن عوف و اكثر كفار مسلمان شدند و پيغمبر ايشان را و بعض اكابر مكه را از خواسته كه در آن حرب غنيمت فرموده بود ، انعام كرد تا مسلمانى بر دلشان شيرين گردد . ايشان را مؤلفة القلوب خوانند و هم درين ماه با اهل طايف صلح كرد .
ديگر امير المؤمنين على را عليه السلام [3] بجنگ قوم طى فرستاد . عدى بن حاتم ازو بگريخت . مرتضى على ( ع ) خواهرش را اسير كرد و پيش پيغمبر ( ص ) آورد . پيغمبر ( ص ) آن زن را حرمت داشت و با پيش برادر فرستاد . بدين سبب عدى و اكثر اهل طى مسلمان شدند .

[1] - ف : آنجا نماز كرد بقصر - م : . . . گزارد
[2] - « و رئيس هوازن يومئذ مالك بن عوف احد بنى نصر ( طبرى ص 344 ج 2 )
[3] - م : رضى الله عنه

153