از مسلمانان چهارده كس شهيد شدند : شش از مهاجر و هشت از انصار ، و صناديد قريش و اكابر مكه : ابو جهل و عتبه و شيبه و ديگران تا هفتاد و دو تن ، در آن جنگ ، كشته شدند و هم چندين اسير گشتند ، بخلاف شاگردان .
اسيران چندى خود را باز خريدند و عباس رضي الله عنه و چندى ايمان آوردند عقبة [1] بن ابى معيط و نضر بن الحارث از جملهء اسيران بودند و در مكه با رسول ( ص ) جفاها كرده ، بدان سبب ايشان را بكشت . درين حال سودة بنت زمعه بر مرگ كفار ، زارى مىكرد . [2] پيغمبر ( ص ) او را طلاق داد و باز بشفاعت عايشه تجديد نكاح كرد .
ديگر در غيبت پيغمبر ( ص ) رقيه بنت رسول الله كه در حبالهء عثمان رضي الله عنه بود ، در گذشت . پيغمبر ( ص ) ام كلثوم را [ با جاء ] [3] او داد . بدين سبب عثمان را ذى النورين خوانند .
ديگر بو سفيان اكابر مكه را نكوهش و ملامت ميكرد ، جهت جنگ بدر و ايشان را بسستى [4] در آن نسبت ميكرد . او را گفتند محمد [ بجاء است و مردى بجاء ] [5] . اگر تو مردى دارى ، برو و كين قريش از محمد بخواه . او سوگند خورد كه از كس مدد نخواهد و با اتباع خود بجنگ [ پيغمبر رود . برخاست و ترتيب كرد و ] [6] برفت . اما بمدينه نيارست [ رفتن ] [7] . صبحگاه كسان فرستاد و دو مسلمان را كه در مدينه ، به كار گل مشغول بودند بكشت و [ خانه‌اى چند ] [8] خراب كرد و بازگشت . پيغمبر ( ص ) با ياران در عقب برفت .
او را نيافتند . بو سفيان و اتباعش جهت سبكبارى انبانهاء پست [9] در راه انداخته بودند .
آن را بر گرفتند . اين غزو را سويق خوانند .

[1] - ب : عتبه
[2] - م : زارى كرد .
[3] - ساير نسخ : بجاى
[4] - ك ، م ، ر بتقصير
[5] - ف : بجايست و تو بجاى - ك : بجايست و مرد بجاى - م : بجايست و مردى تو بجاى - ر : بجايست و مردى بجاى
[6] - فقط در ، ق
[7] - ر ، ك ، ف : شدن - م : شد
[8] - ك ، ر ، م ، ب : خانه
[9] - ف ، ق ، ر : پشت . پست ( بكسر اول و سكون ثانى ) آرد گندم يا جو برشته شده را گويند ( رك ، برهان قاطع ) . سويق بر وزن امير ، همان پست است ( منتهى الارب )

143