صوت را معنى نباشد ، در اين حال كه كند زبانى از تعريف من به چيزى كه مطابق حال و مقام من باشد ، چه اين كنيت اثرى است و اصطلاحى از اصطلاحات سخن كسى كه آن كس مصنوع من است .
الغ امر من الإلغاء : الابطال . و لا تلغ نهى من اللَّغا : الصوت ، اى لا تصوت بالكنية لي ، حيث لا معنى له حال كونك ألكن بتعريفي و صنعتى ، اى مصنوعى .
يعنى : چون مقام من عالىتر از آن است ، اكنون به اين صحو جمع متحقّقم و به احديّت جمع متحقّق ، كه كس را با من نسبتى نباشد . يا در چيزى كس را با من شركتى صورت بندد ، يا فهم و تصوّر و علم و تدبّر كسى به اين مقام من تواند رسيد ، تا بنا براين همه از حال و مقام من عبارتى يا به چيزى از آن اشارتى شايد كرد ، پس اكنون اين كنيتها كه تو ذكر و تعريف را به آن تعظيم مىشمرى از من بينداز و تعظيم و تعريف من در آن مشمر ، چه اين كنيت اصطلاحى است كه خلق كه مصنوع منند كرده‌اند و در سخن به كار برده و آن را تعظيم شمرده ، زيرا كه به نزد عرب چون عزّت و عظمت بيشتر به آن باشد ، كه از مرد يادگارى بماند يا به فرزندى كه نام پدر زنده دارد ، يا به اخلاق و آداب و صفاتى پسنديده كه از او يادگار ماند ، پس اگر كسى را پسرى باشد [1] به آتش كنيت تعظيم كنند ، گويند :
ابو محمد و ابو اسحاق و مانند آن ، و الَّا به صفتى و فضيلتى به كنيت تعظيمش كنند ، گويند : ابو الفضايل و ابو المكارم و امثال آن ، و مرا چون با خلق هيچ گونه نسبت و مناسبت نيست ، و همهء اخلاق و صفات در من متساوى و متكافى است ، پس اكنون تو مرا به اين اثر از اصطلاحات مصنوعات من چگونه تعظيم و تعريف توانى كرد ، لا جرم در اين حال كه از ذكر و تعريف حال و مقام من از غايت علوّ و عظمت آن تو عاجز و كند زبانى ، به اين كنيتها صوتى مكن خالى از معنى كه آن از قبيل لغو و عبث باشد و فايده اى از آن به تو و كس ديگر نرسد .

[1] به نام اوش به كنيت . ( س 1 ) : به اين صحو جمع متخصّصم - م .

417