صاحب الامر و ظهور معجزات باهره بر دست أو و نزول عيسى از آسمان و متابعت أو صاحب الامر را و در عقب أو نماز كند ، و أعظم معجزات رجعت مؤمنان بسيار صالح باشد و كافران اين أمت از أئمة جور و معاونان ايشان بر ظلم و كفر كه در آية دويم مذكور است بيرون آوريم از جهة ايشان جاندارى را از زمين كه با ايشان سخن كند ، يا مجروح سازد به عصاي موسى و خاتم سليمان روهاى ايشان را به آن كه عصا بر روى ايشان زند و خاتم بر پيشانى ايشان مهر كند ، و بر پيشانى مؤمنان صالح نوشته شود كه مؤمن است حقا و بر كافران نوشته شود بر پيشانى ايشان كه كافر است حقا ، چون آيات و معجزات أئمة هدى را ديدند و ايمان نياوردند به سبب اين راه توبه مسدود شود بر ايشان و روزى باشد كه ما حشر كنيم از هر أمتي طايفه را از كساني كه تكذيب مىكنند آيات ما را كه أئمة هدىاند و همه را جمع كنند و ايشان را كشند و زنده كنند تا تشفى دلهاى مؤمنان زنده و مرده بشود و روايات در تفسير « دابّة الأرض » بسيار وارد شده است از طرق شيعه كه دلالت مىكنند بر آن كه مراد از دابه حضرت أمير المؤمنين است صلوات الله عليه .
از آن جمله به أسانيد حسنه كالصحيحه منقولست از أبو بصير از حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه كه حضرت سيد المرسلين ( ص ) به حضرت أمير المؤمنين صلوات الله عليه رسيدند و آن حضرت ريگى چند را جمع كرده بودند و رو بر آن گذاشته بخواب رفته بودند پس حضرت پائى بر حضرت زدند و فرمودند كه برخيز اى دابه پس يكى از صحابه گفت يا رسول الله آيا ما يكديگر را به اين نام مىتوانيم خواند ؟ چون بحسب لغت بمعنى جنبنده است حضرت فرمودند كه نه بلكه اين اسم مخصوص على است و على است آن دابة الأرضي كه حق سبحانه و تعالى در قرآن مجيد ياد

585