دو دست بر زمين وترك سجده پيشاني وبين بلند كردن ما يصح السجود عليه بدست وگذاردن به پيشاني ظاهر مقدم بودن دويم است كه بايد دست را از زمين بلند كند وتربت را مثلا به پيشانى گذارد ومحتمل است مخير باشد بين آندو مطلب دويم در مستحبات سجود وان چند امر است اول تكبير گفتن پيش از سجود در حالتيكه راست ايستاده در نماز ايستاده يا نشسته باشد در نماز نشسته دويم بلند كردن دستها وقت تكبير سيم بعد از سرازير شدن براى سجود اول دستها را بر زمين گذارد چهارم انكه تمام پيشاني را بر مايصح السجود عليه گذارد بلكه تمام مساجد هفت گانه را بتمامها پنجم دماغ خود را نيز بر خاك گذارد ششم پهن كند دو كف خود را در حالتيكه تمام انگشتان حتى ابهام را بهم پيوسته رو بقبله محاذى دو گوش بر زمين گذارد هفتم در حالت سجده نظر خود را بطرف دماغ اندازد هشتم پيش از شروع در ذكر اين دعا بخواند اللهم لك سجدت وبك امنت ولك اسلمت وعليك توكلت وانت ربي سجد وجهي للذى خلقه وشق سمعه وبصره والحمد لله رب العالمين تبارك الله احسن الخالقين نهم ذكر سجود را مكرر كند دهم ختم كند ذكر را بعدد طاق مثل سه يا پنج يا هفت ونحو انها يازدهم انكه از ما بين اذكار اختيار تسبيح كند واز ان تسبيحه كبرى را اختيار كند وسه مرتبه يا پنج يا هفت مرتبه بگويد دوازدهم سجده بر زمين كند بلكه بر خاك نه بر سنك وچوب ونحو انها سيزدهم مساوى بودن سجده گاه پيشاني با محل وقوف بلكه مساوى بودن تمام مواضع سجود چهاردهم دعا كردن در سجده يا در سجده اخيره بانچه بخواهد از حوائج دنيا واخرت خصوص براى رزق حلال باين كه بگويد يا خير المسئولين ويا خير المعطين ارزقنى وارزق عيالي من فضلك فانك ذو الفضل العظيم پانزدهم بين سجدتين وبعد از دو سجده در حال جلوس تورك كند بانكه بر ران چپ بنشيند وپشت پاى راست را بر شكم پاى چپ گذارد شانزدهم انكه بين السجدتين بگويد استغفر الله ربى واتوب اليه هفدهم گفتن تكبير بعد از سجده اولى وپيش از سجده دويم در حال جلوس وطمانينه هيجدهم گفتن تكبير بعد از سجده دويم در حال جلوس وطمانينه نوزدهم بلند كردن دست در وقت تكبيرات بيستم گذاردن دست راست بر ران راست ودست چپ بر ران چپ در حال جلوس بيست ويكم تجافى در حال سجده بانكه شكم را از زمين بلند كند بيست ودويم انكه در حال سجده مرافق خود را بر زمين نگذارد وبين بازوها

344