مگر آنكه معلوم باشد كه آن خون بوده يا مخلوط به خون بوده كه در اين هنكام نجس است مگر آنكه مستحيل به پوست شده باشد ( مسألة 10 ) اگر خون در آب گوشت يا غير آن بريزد در حالى كه مىجوشد آن را نجس مىكند اگر چه خيلى كم باشد و قول به طهارت آن از جهت اين كه آتش مطهر است چنانچه در حديث است ان النار تاكله ضعيف است " سيد بحر العلوم رحمه الله فرموده والدم لا يزال بالبصاق او غليان منه فى الامراق " ( مسألة 11 ) هر گاه سوزن يا چاقو در بدن فرو رود و بيرون آيد و خون آلوده نباشد پس اگر معلوم نباشد كه ملاقات با خون كرده در باطن پاك است و اگر معلوم شود كه ملاقات كرده احوط اجتناب است ( مسألة 12 ) هر گاه از بين دندانها خون بيرون ايد و در آب دهن مستهلك شود پس ظاهر طهارت آن بلكه جواز فرو بردن آن است بلى اگر خونى از خارج داخل دهن شود و مستهلك شود احوط اجتناب است از آن و بهتر اين است كه بمضمضه دهن را تطهير كند ( مسألة 13 ) خون مرده كه در زير ناخن يا پوست بدن باشد اگر مستحيل نشده و صدق خون بر آن مىكند نجس است پس اگر پوست روى آن سوراخ شود كه آب بان برسد نجس مىكند و مشكل است با آن وضو و غسل پس واجب است كه تمام آن را بيرون او رد و اگر جرح داشته باشد واجب است كه چيزى بر روى آن بچسباند مثل جبيرة پس وضو بگيرد يا غسل كند اين در وقتى است كه بداند خون مرده است و اگر احتمال دهد كه گوشت است و كوبيده شده چنانچه غالبا چنين است پس پاك است ( م 14 ) خونى كه در اجزاء محرمه ذبيحه است مثل طحال كه سپر زمى باشد احوط اجتناب از آن است ( م 15 ) خونى كه در موضع ذبح در دهن هاى عروق و استخوان مىماند كه طاهر است و بعد شستن خون ذبح باقى است اگر از خود آن عروق و استخوان است كه متخلف شده پاك است و اگر از جاى ديگر به آنجا رسيده بايد ازاله شود " ششم و هفتم " از نجاسات سگ و خوك صحرائى است نه دريائى و هم چنين است رطوبات و اجزاء هر يك هر چند باشد كه حيوة در انها حلول نكرده باشد مثل مو و استخوان و نحو اين دو و اگر جمع شود يكى از اين دو با ديگري يا با حيوانى ديگر و از ايشان حيوانى متولد شود پس در طهارت و نجاست تابع اسم است پس اگر صدق كرد بر آن اسم سگ يا خوك نجس است و اگر صدق كرد بر او اسم يكى از حيوانات ديگر يا آنكه مثلى در خارج نداشته باشد طاهر است و اگر چه احوط اجتناب است از حيوانى كه متولد از سگ و خوك شود هر گاه صدق نكند بر او

30