جدا مىشود هر گاه حيوة در انها حلول كرده باشد پس انها نجس است نيز مگر اجزاء صغارى كه جدا مىشود از بدن انسان در بعض اوقات مانند ثالول وبثور و بعض صله هاي زخمها و دملها و مثل پوستى كه از لب جدا مىشود و شورهائى كه از بدن اجرب در وقت خاروندن مىريزد و هم چنين است آنچه در بن موى است كه از بدن كنده مىشود ( مسألة 2 ) نافه مشك كه از اهوى زنده جدا مىشود پاك است بنابر اقوى اگر چه احوط اجتناب از آن است اما مشك آن بى اشكال پاك است و اما نافه اهوى مرده پس در طهارت آن اشكال است و هم چنين در مشك آن بلى مشكى كه گرفته مىشود از دست مسلم كه معلوم نيست از حى است يا از ميت پاك است ( مسألة 3 ) ميته حيوانى كه خون جهنده ندارد پاك است مثل وزغ و عقرب و سوسك و ماهى و هم چنين است مار و نهنگ و اگر چه قولى هست به اين كه مار و نهنگ خون جهنده دارند و لكن چون معلوم نشده پاك است با آنكه و اگر ثابت شد كه بعضى از مارها خون جهنده دارند باز لازم نيست اجتناب از ميته ماريكه مشكوك باشد كه صاحب خون جهنده باشد ( مسألة 4 ) هر گاه شك كرد در چيزى كه آيا از اجزاء حيوان است يا نه محكوم است به طهارت و هم چنين است هر گاه بداند كه از حيوان است لكن شك داشته باشد در آنكه صاحب خون جهنده است يا نه ( مسألة 5 ) مراد بميته آنست كه تذكيه شرعيه نشده باشد خواه آنكه بميرد يا كشته شود يا به غير وجه شرعى ذبح شود ( مسألة 6 ) گوشت و پيه و پوست كه از دست مسلم گرفته مىشود محكوم به طهارت است و اگر چه نداند تذكيه آن را و هم چنين است آنچه كه مطروح باشد در ارض مسلمين و بر او باشد اثر استعمال لكن احوط اجتناب است از آن ( مسألة 7 ) گوشت و پوست كه از دست كافر گرفته شود يا در اراضى ايشان افتاده باشد محكوم به نجاست است مگر در وقتى كه معلوم باشد سبق يد مسلم بر آن ( مسألة 8 ) پوست ميته بدباغى پاك نمىشود و هيچ ميتى قبول طهارت نمىكند مگر ميت آدم مسلمان كه بسبب غسل پاك مىشود ( مسألة 9 ) سقط پيش از دميدن روح در آن نجس است و هم چنين است جوجه كه در تخم است ( مسألة 10 ) ملاقات با ميته بدون رطوبت مسريه موجب نجاست نيست بنابر اقوى و اگر چه احوط شستن ملاقى است خصوص اگر با ميته انسانى پيش از غسل ملاقات كرده باشد ( مسألة 11 ) شرط است در نجاست ميته بيرون آمدن روح از جميع جسد بس اگر مرد بعض جسد و بيرون نرفت روح از تمام بدن نجس نمىباشد

27