آن بغير خاك خود زيرا كه بر ميت سنگين مىشود ششم گچ كارى نمودن قبر يا كل كارى آن بدون ضرورت با امكان محكم نمودن قبر بدون آن وقدر متيقن از كراهت گچ كارى وگل كارى داخل قبر است نه بيرون آن اگر چه بعضى مطلقا قائل بكراهت شده اند هفتم تازه كردن قبر بعد از انكه كهنه شده باشد مگر قبور انبياء واوصياء وصلحاء وعلماء هشتم سراشيب كردن روى قبر بلكه احوط ترك آن است نهم روى قبر عمارت كردن مگر قبور مذكوره وظاهرا با كى نباشد بدفن كردن ميت زير بناء وسقف دهم مقبره را مسجد قرار دادن مگر محل قبر انبياء وائمه هدى عليهم السلم وعلماء يازدهم ماندن نزد قبور مگر قبور انبياء وائمه عليهم السلم دوازدهم نشستن روى قبر سيزدهم بول وغايط كردن در قبرستان چهاردهم خنديدن در قبرستان پانزدهم دفن كردن اموات در خانه شانزدهم نجس كردن قبور وكثيف كردن آن بطورى كه باعث هتك حرمت ميت باشد هفدهم راه رفتن بر روى قبر اختيارا هجدهم تكيه كردن بر قبر نوزدهم داخل كردن ميت را در قبر بغتة بدون انكه بگذارند وبر دارند تا سه دفعه چنانچه گذشت بيستم بلند كردن روى قبر زياده از چهار انگشت باز بيست ويكم نقل كردن ميت را از جاى مرگ او ببلد ديگر براى دفن مگر نقل بمشاهد مشرفه ومكانهاى مقدسه مثل كردن از عرفات بمكه معظمه ونقل بنجف اشرف كه عذاب قبر وسؤال ملكين از او بر داشته شود ونقل بكربلا وكاظمين وساير قبور ائمه عليهم السلم بلكه نقل بمقبره علماء وصلحاء بلكه بعيد نيست استحباب نقل از بعض مشاهد بمشهد ديگر بقصد بعض مرجحات شرعيه ودر جواز ظاهرا فرقي نباشد كه پيش از دفن نقل كند يا بعد از آن وكسيكه قائل شده با انكه نقل كردن بعد از دفن حرام است از جهة آنست كه مستلزم نبش قبر است پس هر گاه بعد از دفن بسببى ميت از قبر بيرون شد مثل انكه درنده يا ظالمى يا طفلى يا ديوانه يا عاصى وامثال آن نبش قبر كرد واز قبر بيرون اورد مانعى از جواز نقل آن نيست ودور نيست جايز باشد نقل بمشاهد مشرفه اگر چه مستلزم فساد ميت باشد بشرط انكه باعث ايذاء مسلمين نباشد زيرا كسيكه دست توسل بعروة الوثقاى اهل بيت عليهم السلم درازا كرد فائز است وكسيكه رو اورد بان بزر گواران از مهالك نجات يافت وهر كه بانها ملتجى شود از عقوبات مامون خواهد بود وهر كس بان موالى پناه برد بخداوند منان پناه برده وكسيكه متوسل بايشان شد او را رد نخواهند فرمود صلوات الله

210