احكام حيض و امّا احكام حيض آن است كه صحيح نيست از حائض ، نماز ، نه واجب و نه سنت ، و نه اصلى و نه نماز احتياط و نه سجدهء سهو [1] ، بلكه اگر بين نماز ، حائض شود ، نماز باطل است حتى اگر حرفى از تشهّد مانده باشد ، بلكه پيش از تمام نمودن سلام واجب نيز .
و اگر در نماز باشد و گمان نمايد كه حائض شد ، داخل كند دست خود را و بمالد به موضعى كه خون بيرون مىآيد ، پس اگر خون بيرون آمده باشد ، از نماز بيرون رود و الَّا نماز را تمام [2] نمايد ؛ لكن ظاهر اين است كه اگر چنين نكند و نماز را تمام كند عيبى ندارد و نماز او صحيح است اگر بعد از نماز ، ظاهر نشود حائض شدن ، يا معلوم نشود پيش بودن حيض بر تمام بودن نماز [3] .
و هم چنين صحيح نيست از او ، روزه و نه طواف واجب . و امّا طواف مندوب ، پس طهارتِ از حيض ، شرط صحّت [4] او نيست و حرام است بر او ، داخل شدن در

[1] على الاحوط ؛ و احوط جمع است بين اتيان با فوريّت و با طهارت .
[2] گذشت احتياط در خونى كه در داخل آمده باشد و اگر خارج شده بود حيض بود ، پس احتياطِ مناسب ، ترك نشود .
[3] در صورت سهولت استعلام ، خالى از تأمّل نيست با شك در تقدّم و تأخّرِ حيض از تمام نماز .
[4] پس با غفلت و سهو ، صحيح است بنا بر عدم اعتبار مطلق طهارت ، لكن طهارت از حدث اصغر ، معتبر نيست در نفس طواف . و امّا طهارت از حدث اكبر ، پس عدمِ اعتبارِ آن ، خالى از تأمّل نيست .

157