گرفته ، خواه عادىِ بيشتر مردم باشد يا خصوص شخص ، به اصل خلقت او باشد يا به امر عارض ، از مرد بيرون آيد يا از زن ، در خواب بيرون آيد يا بيدارى ، چه به جماع باشد چه به غير آن ، به اختيار باشد يا نه ، زياد بيرون آيد يا كم ، اگر چه به قدر ذرّه اى باشد .
و در حكم منى است ، خروج بلل مشتبه قبل از استبرا [1] . و اقوى غسل كردن است به سبب بيرون آمدن منى از غير موضع عادى خصوصا پايينتر از پشت ، يا از سوراخى در

[1] ( خروج بلل بعد و قبل از استبرا ) 1 - و استبراى بعد از انزال منىّ ، به بول كردن است ؛ و اگر ممكن نشد ، استبراى به خَرَطات كه استبراى بول است انجام دهد بنا بر احوط ، پس به حكم منى است در صورت به جا نياوردن ، يعنى بول نكردنِ متمكّن و مسح نكردنِ غير متمكّن قبل از غسل جنابت ، چنانكه پس از بول ، استبراى آن به خرطات معروفه است و اگر به جا نياورد ، به حكم بول است . و در اعادهء غسل ، احتمال منى بودنِ بلل ، معتبر است ، چنانكه در اعادهء وضو ، احتمالِ بول بودن آن ، شرط است . و آن چه معلوم است كه منى يا بول يا مذى است ، حكم آن معلوم است ؛ و آن چه كه معلوم است كه منىّ يا بول است اجمالًا ، پس بعد از بولِ فقط ، وضوى فقط لازم است . و پس از استبراى [ از ] بول به خرطات ، جمع بين وضو و غسل نمايد ؛ و قبل از بولِ فقط ، غسل لازم است فقط . پس در آن صورت كه غسل به تنهائى لازم است با صورت علم تفصيلى به منى بودن ، احتمال آن را دادن و مدفوع بودن احتمال بول بودن ، معتبر و كافى است . و در آن صورت كه وضوى تنها لازم است با صورت علم تفصيلى به بول بودن ، احتمالِ آن را دادن و مدفوع بودن احتمال منى بودن ، معتبر و كافى است . و در صورت جمع ، علم اجمالى به تكليف معتبر است بدون حجّت نافيه يا مثبته در خصوص يك طرف آن .

125