مصر آن روزهم كه نسبت به روم و ايران كشورى ضعيف بود گاهى مورد حمله ايران و زماني مورد حمله روم .
و اگر وضع آرامى داشت در اختلاف داخلي دست و پا مىزد و هنگام فراغت به عبادت گربه ، گاو ، نهنگ ، عقرب و . . . مىپرداخت .
آنگاه كه ايران بر مصر حاكم مىشد ، خدايان و قوانين إيراني جاى خود را در مصر باز مىكرد و زماني كه امپراطورى بيزنطى [1] بر مصر پيروز مىشد مقررات جديد جاى خود را به مقررات قديم واپذار مىكرد [2] .
جنگ ميان يونان و مصر يك امر طبيعي بود .
در وضع آشفتگى روحي و نظامى جهان ، سرباز مسلمان هر چه بيشتر پيشروى مىكرد به مردم ايران ، روم ، مصر و دنياي آن روز خدمت زيادترى مىنمود ، زيرا پس

[1] امپراطورى بيزنطى ( روم ) سوريه ، مصر شمال آفريقا ، مملكت عثمانى ( تركيه ) يونان تا ايتاليا را در بر مىگرفت .
[2] تاريخ عمومى آلبرماله بخش ملل شرق و يونان صفحات 42 تا 44 و صفحات 40 و 79 .

15