و بهتان است و وزر و بال آن به گردن آن كس باشد كه مىگويد و روا مىدارد ، دروغ بر پير عالم زاهد مقدم نهادن كه سيرت و طريقت شمس الاسلام حسكا بابويه رحمة الله علماى فريقين را معلوم است كه چگونه بوده . از عفت و كوتاه زبانى و پاك نفسي ، نمىدانم كه اين لفظ خود آن مصنف شنيده است يا از كسى نقل مىكند ، اگر خود شنيده است بر آن معتمدى نيست ، كه قول او در مثل اين دعوى مسموع نباشد ، و مانند آن دروغ است كه بر خواجه بو الفتوح نهاده در تفسير آيه وإذا وقع القول عليهم اخرجنا لهم دابة من الارض تكلمهم و البته او را خبر نيست ، و در تفسير او نه چنان است ، و اگر حوالت به اصحاب جبر مىكند همه اعداى حسكاى بابويه باشند هم مسموع نباشد ، و شيعه خود آن حوالت نكنند ، و اگر ما نيز خواهيم كه دروغ به علماى او حوالت كنيم توانيم ، اما آن كس را كه به قيامت و بعث و نشور ايمان درست باشد همانا روا ندارد كه دروغ به علماى مرده و زنده حوالت كند .
اما آنچه در آخر اين فصل گفته است كه رسول ( صلى الله عليه وآله و سلم ) گفت :
اعلمكم بالحلال والحرام معاذ بن جبل دانم كه اين خبر صحابه را گفته باشد ، و حوالت كاف و ميم خطاب به ايشان باشد ، پس معاذ جبل عالمتر باشد از قول رسول به لفظ خبر به حلال و حرام ، هم از أبو بكر ، و هم از عمر ، كه سيد عالم ( صلى الله عليه وآله و سلم ) دروغ نگويد ، و تقديم مفضول در عقل بر فاضلتر قبيح است ، و به مذهب خواجه امام را بيان حلال و حرام بايد ، پس معاذ اولىتر باشد . بقول رسول خداى به امامت از ابو بكر وعمر ، و اجماع مهاجر وانصار با ثبوت اين خبر بر امامت أبو بكر نه بصيرت باشد ، كه چون رسول ( صلى الله عليه وآله ) بالف مبالغه گويد به كاف و ميم جمع مخاطب معاذ اولىتر باشد ، و ترك اولى در امامت روا نباشد ،

193