كه آن حضرت وهر كه با آن حضرت بود وضو ساختند واثرش تا امروز باقى است وچون داخل سناباد شد پشت مبارك خود را گذاشت به كوهى كه ديگها از آن مىتراشند وفرمود كه خداوندا نفع ببخش به اين كوه وبركت ده در هر چه در ظرفى گذارند كه از اين كوه تراشند وفرمود كه از براى آن حضرت ديگها از سنگ تراشيدند وفرمود كه طعام آن حضرت را نپزند مگر در آن ديگها پس از آن روز مردم ديگها وظرفها از آن تراشيدند وبركت يافتند ) چهارم صاحب مطلع الشمس نقل كرده كه در بيست وپنجم ذى الحجه سنه هزار وشش شاه عباس اول وارد مشهد مقدس گرديد ديد كه حرم مطهر را عبد المؤمن خان اوزبكى غارت كرده وسواى محجر طلا ديگر چيزى در آنجا نگذاشته ودر بيست وهشتم ذى الحجه از مشهد به هرات رفت وهرات را استرداد كرده بعد از نظم آنجا رجعت به مشهد نمود يك ماه در آنجا توقف نموده وصحن مقدس را مرمت كرده وخدام بقعه مباركه را احسان ورعايت فرموده معاودت به عراق فرمود ودر اواخر سنه هزار وهشت مجددا شاه عباس به مشهد مقدس رفته زمستان را در آنجا گذرانيد وخدمت خادمباشىگرى آستانه مقدسه را خود متقلد ومشغول بود چنانچه شبى با مقراض سر شمعها را مىگرفت شيخ بهايى عليه الرحمه بالبديهه اين رباعى را انشاد كرد ( پيوسته بود ملايك عليين پروانه شمع روضه خلد امين مقراض به احتياط زن اى خادم ترسم ببرى شهپر جبريل امين ) ودر سنه هزار ونه بنا به نذرى كه شاه عباس كرده بود كه پياده به مشهد برود پياده به مشهد مشرف گشت ودر بيست وهشت روز آن مسافت بعيده را قطع فرمود صاحب تاريخ عالم آرا اين اشعار در اين باب نگاشته ( غلام شاه مردان شاه عباس شه والا گهر خاقان امجد به طوف مرقد شاه خراسان پياده رفت با اخلاص بىحد ) تا آنكه گفته ( پياده رفت شد تاريخ رفتن ز اصفاهان پياده تا به مشهد ) وچون به مشهد مقدس رسيد صحن مبارك را وسعت داد وايوان على شير كه درگاه روضه متبركه از آنجا بوده ودر يك گوشه صحن اتفاق افتاده بود وبدنما بود در وسط قرار داد وايوانى مقابل آن در طرف ديگر بساخت وخيابانى از دروازه غربى شهر تا شرقى طرح كردند كه از هر طرف به صحن رسيده از ميان ايوانها بگذشت وچشمه ها وقنوات احداث كرده به شهر آورد ونهرى از ميان خيابان وحوضى بزرگ در وسط صحن احداث نمود كه آب از حوض گذشته به خيابان شرقى جارى شود ودر بناهاى مذكور كتيبه ها به خط ميرزا محمد رضاى صدر الكتاب وعلى رضاى عباسى ومحمد رضاى امامى رسم شد وهم شاه عباس قبه مطهره را به طلا تذهيب كرد چنانچه در كتيبه قبه مطهره به آن اشاره شده