كاظمين عليهما السلام را زيارت كردم وبرمىگردم به بغداد فرمود امشب شب جمعه است برگرد گفتم يا سيدى متمكن نيستم فرمود هستى برگرد تا شهادت دهم براى تو كه از مواليان جد من امير المؤمنين عليه السلام واز مواليان مايى وشيخ شهادت دهد زيرا كه خداى تعالى امر فرموده دو شاهد بگيريد واين اشاره بود به مطلبى كه در خاطر داشتم كه از جناب شيخ خواهش كنم نوشته اى به من دهد كه من از مواليان اهل بيت عليهم السلامم وآن را در كفن خود بگذارم پس گفتم تو چه مىدانى وچگونه شهادت مىدهى فرمود كسى كه حق او را به او مىرسانند چگونه آن رساننده را نمىشناسد گفتم چه حق فرمود آنچه رساندى به وكيل من گفتم وكيل تو كيست فرمود شيخ محمد حسن گفتم وكيل تو است فرمود وكيل من است وبه جناب آقا سيد محمد گفته بود كه در خاطرم خطور كرد كه اين سيد جليل مرا به اسم خواند با آنكه او را نمىشناسم پس به خود گفتم شايد او مرا مىشناسد ومن او را فراموش كردم باز در نفس خود گفتم كه اين سيد از حق سادات از من چيزى مىخواهد وخوش دارم كه از مال امام عليه السلام چيزى به او برسانم پس گفتم كه اى سيد در نزد من از حق شما چيزى مانده بود رجوع كردم در امر آن به جناب شيخ محمد حسن براى آنكه ادا كنم حق شما يعنى سادات را به اذن او پس در روى من تبسمى كرد وفرمود آرى رساندى بعضى از حق ما را بسوى وكلاى ما در نجف اشرف پس گفتم آنچه ادا كردم قبول شد فرمود آرى پس در خاطرم گذشت كه اين سيد مىگويد بالنسبه به علماى اعلام وكلاى ما واين در نظرم بزرگ آمد پس گفتم علما وكلايند در قبض حقوق سادات ومرا غفلت گرفت انتهى آنگاه فرمود برگرد جدم را زيارت كن پس برگشتم ودست راست او در دست چپ من بود چون براه افتاديم ديدم در طرف راست ما نهر آب سفيد صاف جارى است ودرختان ليمو ونارنج وانار وانگور وغير آن همه با ثمر در يك وقت با آنكه موسم آنها نبود بر بالاى سر ما سايه انداخته گفتم اين نهر واين درختها چيست فرمود هر كس از مواليان ما كه زيارت كند جد ما را وزيارت كند ما را اينها با او هست پس گفتم مىخواهم سؤالى كنم فرمود سؤال كن گفتم شيخ عبد الرزاق مرحوم مردى بود مدرس روزى نزد او رفتم شنيدم كه مىگفت كسى كه در طول عمر خود روزها روزه باشد وشبها به عبادت بسر برد وچهل حج وچهل عمره بجاى آرد ودر ميان صفا ومروه بميرد واز مواليان امير المؤمنين عليه السلام نباشد براى او چيزى نيست فرمود آرى والله براى او چيزى نيست پس از حال يكى از خويشان خود پرسيدم كه او از مواليان امير المؤمنين عليه السلام است فرمود آرى او وهر كه متعلق است به تو پس گفتم سيدنا براى من مسأله اى است فرمود بپرس گفتم قراء تعزيه امام حسين عليه السلام مىخوانند كه سليمان اعمش آمد نزد شخصى واز زيارت سيد الشهداء عليه السلام پرسيد گفت بدعت است پس در خواب ديد هودجى را