از بين آنها مردى از اهل خراسان وگفت پناه مىبريم به خدا از آنكه ما استخفاف كنيم به شما يا به چيزى از امر شما فرمود آرى تو خودت يكى از آن اشخاص هستى كه سبك شمردى وخوار نمودى مرا آن مرد گفت پناه مىبرم به خدا كه من خوار نموده باشم شما را فرمود واى بر تو آيا نشنيدى فلان كس را در وقتى كه نزديك به جحفه بوديم با تو گفت مرا بقدر يك ميل سوار كن كه به خدا سوگند من خسته شدم به خدا سوگند كه تو سر بسوى او بلند نكردى واستخفاف به او نمودى وهر كسى كه مؤمنى را خوار نمايد ما را خوار نموده وحرمت خدا را ضايع كرده ) مؤلف گويد كه ما در آداب زيارت در ادب نهم كلامى با روايتى از على بن يقطين كه مناسب است با اين مقام ذكر كرديم به آنجا رجوع كن كه در آن موعظه نيكويى است واين ادب كه در اينجا ذكر شد اختصاص به زوار امام حسين عليه السلام ندارد لكن چون اين مطلب در راه زيارت آن حضرت خيلى اتفاق مىافتد لهذا ما در اينجا ذكر نموديم

ششم

هفتم

هشتم غسل به آب فرات است