نام کتاب : مفاتيح الجنان ( فارسي ) نویسنده : الشيخ عباس القمي جلد : 1 صفحه : 248
بن طاوس في الإقبال ورأيت في بعض تصانيف أصحابنا العجم رضوان الله عليهم أنه يستحب أن يزار مولانا الرضا عليه السلام يوم ثالث وعشرين من ذي القعدة من قرب أو بعد ببعض زياراته المعروفة أو بما يكون كالزيارة من الرواية بذلك
شب بيست وپنجم شب دحو الارض است
شب بيست وپنجم شب دحو الارض است يعنى پهن شدن زمين از زير خانه كعبه بر روى آب واز ليالى شريفه است كه رحمت خدا در آن نازل مىشود وقيام به عبادت در آن اجر بسيار دارد ( واز حسن بن على وشا روايت است كه گفت : من كودك بودم كه با پدرم در خدمت امام رضا عليه السلام شام خورديم در شب بيست وپنجم ماه ذى القعده پس فرمود كه امشب حضرت ابراهيم عليه السلام وحضرت عيسى عليه السلام متولد شده اند وزمين از زير كعبه پهن شده است پس هر كه روزش را روزه بدارد چنان است كه شصت ماه را روزه داشته باشد وبه روايت ديگر است كه فرمود در اين روز حضرت قائم عليه السلام قيام خواهد نمود )
روز بيست وپنجم روز دحو الارض است ويكى از آن چهار روز است كه در تمام سال بفضيلت روزه ممتاز است
روز بيست وپنجم روز دحو الارض است ويكى از آن چهار روز است كه در تمام سال بفضيلت روزه ممتاز است ودر روايتى روزه اش مثل روزه هفتاد سال است ودر روايت ديگر كفاره هفتاد سال است وهر كه اين روز را روزه بدارد وشبش را به عبادت بسر آورد از براى او عبادت صد سال نوشته شود واز براى روزه دار اين روز هر چه در ميان آسمان وزمين است استغفار كند واين روزى است كه رحمت خدا در آن منتشر گرديده واز براى عبادت واجتماع به ذكر خدا در اين روز اجر بسيارى است واز براى اين روز به غير از روزه وعبادت وذكر خدا وغسل دو عمل وارد است
اول نمازى كه در كتب شيعه قميين روايت شده
اول نمازى كه در كتب شيعه قميين روايت شده وآن دو ركعت است در وقت چاشت در هر ركعت بعد از حمد پنج مرتبه سوره والشمس بخواند وبعد از سلام نماز بخواند لا حَوْلَ ولا قُوَّةَ إِلا بِاللَّه الْعَلِيِّ الْعَظِيمِ پس دعا كند وبخواند يَا مُقِيلَ الْعَثَرَاتِ أَقِلْنِي عَثْرَتِي يَا مُجِيبَ الدَّعَوَاتِ أَجِبْ دَعْوَتِي يَا سَامِعَ الأَصْوَاتِ اسْمَعْ صَوْتِي وارْحَمْنِي وتَجَاوَزْ عَنْ سَيِّئَاتِي ومَا عِنْدِي يَا ذَا الْجَلالِ والإِكْرَامِ
دوم خواندن اين دعا است كه شيخ در مصباح فرموده مستحب است خواندن آن اللَّهُمَّ دَاحِيَ الْكَعْبَةِ