مرگ حسرت و ندامتى نيست و وحشت و هراسى در قبرها نيست و حزن و اندوهى در روز رستاخيز نيست و گويا چنين است كه از درون قبرها بيرون مىآيند و از سر و صورتشان خاك ، پاك مىكنند و مىگويند : « سپاس خدايى را كه حزن و اندوه از ما زدود همانا پروردگار ما بخشنده و پاداش دهنده است ، هم او كه از فضلش ما را به سراى اقامت جاى داد جايى كه در آن هيچ رنج و خستگى به ما نرسد » 9 - امام رضا عليه السّلام فرمود : بهترين چيزى كه داناى از دوستان و ياران ما ، پيشاپيش مىفرستد براى روز تهيدستى و تنگدستى و خوارى و بينوائيش ، فريادرسى او در دنياست از مسكين و بينوايى از محبّين ما كه او را از دست ناصبى دشمن خدا و رسولش نجات دهد ، از قبرش بر مىخيزد در حالى كه فرشتگان از كنار قبرش تا جايگاهش در بهشت الهى صف كشيده‌اند و بر بالهاى خود او را حمل مىكنند مىگويند : آفرين ! خوشا به حالت ! اى دوركنندهء سگها از نيكان ! اى غيرتمند در راه امامان پاك ! .
10 - امام صادق عليه السّلام فرمود : سه كس روز قيامت معذّب خواهند بود : آن كس كه صورت حيوانى را ترسيم كند ، او را شكنجه كنند تا در آن روح بدمد و اين كار از او هرگز نيايد ، و آن كس كه به دروغ خوابى بسازد و نقل كند او را زجر كنند تا ميان دو حبّه جو گره زند و البته اين كار را نتواند كرد ، و آن كس كه به سخن گروهى گوش سپارد و آنان بدان راضى نباشند ، در دو گوش وى آنك كه سرب مذاب است خواهند ريخت .
11 - جابر گويد : شنيدم رسول خدا صلَّى الله عليه و آله مىفرمود : روز قيامت سه طايفه به عرصهء محشر مىآيند و شكايت مىكنند : قرآن و مسجد و عترت پيامبر صلَّى الله عليه و آله . قرآن گويد :
پروردگارا ! مرا تحريف و پاره پاره كردند ، و مسجد گويد : پروردگار ! مرا تعطيل كردند و حقّم را ضايع نمودند و خاندان پيامبر گويند : پروردگارا ! ما را كشتند و طرد كردند و آواره ساختند . در اين هنگام من به دو زانو مىنشينم تا داد اين سه را از دشمنانشان بستانم .
خداى جلّ جلاله مىفرمايد : من خود به دادستانى سزاوارترم .
12 - جعفر بن محمّد عليهما السّلام از پدرش از جدش روايت كند كه فرمود : پيامبر صلَّى الله عليه و آله فرموده : روز قيامت بنده اى را مىآورند در پيشگاه خداى عزّ و جلّ پس او را به آتش فرمان مىدهد . وى گويد : پروردگارا ! مرا به آتش فرمان دادى و حال آنكه قرآن خوانده‌ام ؟ ! پس خداوند گويد : بندهء من ! من به تو نعمت دادم اما نعمتم را سپاسگزار نبودى .
گويد : پروردگارا ! به من چنين نعمتى دادى و من تو را چنان شكرگزارى كردم

93