و شيعيان خود را شفاعت كنيد . پس شفاعت مىكنند و پذيرفته مىگردد .
3 - حضرت فاطمه عليهما السّلام به پدرش گفت : اى پدرم ! به من بگو ، مردم روز قيامت چگونه‌اند ؟ فرمود : اى فاطمه ! گرفتارند و كسى به كسى نگاه نمىكند نه پدر به فرزند و نه فرزند به مادرش . عرض كرد آنگاه كه از قبرها بيرون مىآيند بر آنان كفن مىباشد ؟ فرمود :
اى فاطمه عليهما السّلام ! كفنها پوسيده و بدنها باقى مانده ، عورت مؤمن پوشيده و عورت كافران آشكار مىباشد . عرض كرد : اى پدر ! مؤمنان را چه مىپوشاند ؟ فرمود : نورى درخشان كه پيكرشان از شدت آن نور پنهان مىماند . عرض كرد : پدرم ! روز قيامت شما را كجا ملاقات كنم ؟ فرمود : مرا نزد ميزان بنگر كه ندا مىكنم : پروردگارا ! هر كس را كه شهادت داده ، خدايى جز خداى يكتا نيست برترى ده ، و بنگر مرا نزد دادگاه‌ها زمانى كه كتابها گشوده شود و من ندا كنم : خدايا ، حساب امّت مرا ساده و آسان بگير و مرا بنگر در جايگاه شفاعتم بر پل جهنم . هر انسانى گرفتار خويش است و من به فكر امّتم ، ندا مىكنم : پروردگارا ! امّتم را به سلامت دار و پيامبران در اطراف من ندا مىكنند : خدايا ، امّت محمد صلَّى الله عليه و آله را به سلامت دار . و فرمود : خداوند از هر آفريده اى حسابرسى مىكند مگر از كسى كه به خداوند شرك ورزيده كه از او حسابرسى نكرده و او را به سوى آتش فرمان دهد .
4 - امام صادق عليه السّلام فرمود : آگاه باشيد ! به حساب خودتان برسيد قبل از آنكه به حساب شما برسند . همانا در قيامت پنجاه موقف هست كه هر موقفى همچون هزار سالى است كه شما مىشماريد . سپس اين آيه را تلاوت فرمود : ( در روزى كه مقدارش ، پنجاه هزار سال است ) .
5 - رسول خدا صلَّى الله عليه و آله فرمود : چون روز قيامت شود فاطمه عليها السّلام در ميان گروهى از زنان خويش وارد محشر شود به او گفته مىشود كه به بهشت وارد شو . گويد : به بهشت نروم تا اينكه بدانم پس از من با فرزندم حسين چه كردند . خطاب رسد به ميان محشر نظر كن . پس بدان سو نظر افكند و فرزندش حسين عليه السّلام را بيند با تنى بىسر ايستاده ، پس شيونى كند و من از شيون او شيون كنم و همهء فرشتگان از فغان و نالهء ما بخروشند و در اين هنگام خداوند به خشم آيد و به آتش فرمان دهد آتشى كه نامش هبهب است و آن را هزار سال دميده‌اند تا سياه شده است كه هيچ گونه رخصتى در آن نيست و اندوهى از آن جدا نمىشود پس فرمان آيد كه : قاتلان حسين عليه السّلام را بر بايد و آنگاه كه همه را در كام خود گيرد بخروشد و

89