عدل و معاد منتخبات جزء هفتم « 18 حديث » 1 - روايت شده كه پيامبر صلَّى الله عليه و آله فرمود : سوگند به آنكه جانم به دست اوست هيچ يك از مردم به عمل و كردارش وارد بهشت نشود . گفتند : حتى تو اى رسول خدا ؟ ! فرمود : حتى من ، مگر آنكه خداوند با فضل و رحمتش مرا بپوشاند و دستش را بالاى سرش گذاشت و بر صدايش افزود .
2 - ابو بصير گويد : امام صادق عليه السّلام فرمود : چون روز قيامت شود خداوند خلق اولين و آخرين را در يك زمين گرد آورد و تاريكى سختى همه را فرا گيرد كه به پروردگار خويش بنالند و بگويند پروردگارا ! اين تاريكى را از ما بر طرف كن .
فرمود : گروهى رو مىآورند و نورى برابر آنهاست كه عرصهء قيامت را روشن مىكند .
همهء حاضران گويند : اينان پيامبران خدايند . از خدا ندا رسد كه اينان پيغمبر نيستند .
همه گويند : اينها فرشتگانند . ندا آيد كه اينان فرشته نيستند . همه گويند : اينان شهيدان هستند . از سوى خدا ندا آيد كه اينان شهيد نيستند . همه گويند پس اينان كيانند ؟ ندا آيد : اى حاضران از خود آنها بپرسيد كيانند . همه گويند شما كيستيد ؟
گويند : ما علوى هستيم ، ما ذريهء محمد رسول خدا صلَّى الله عليه و آله هستيم ، ما فرزندان على عليه السّلام ولىّ خدا هستيم . ماييم كه به كرامت الهى اختصاص يافتيم . ما در آسايش و اطمينان هستيم . پس از سوى خداى عزّ و جلّ به آنان ندا مىرسد كه : دوستان و محبّين

87