نباشى من تو را بر پشت خود دشمن مىدانستم اكنون چه كنم كه در اندرون من جاى گرفتى ؟ ! واى بر من آنگاه كه به پيامبران بنگرم كه ايستاده‌اند و فرشتگان كه صف بسته‌اند . فرداى قيامت چه كسى مرا از عدل تو مىرهاند ؟ و از ستمكشان نجات مىدهد ؟ و از شكنجه دوزخ پناه مىدهد ؟ نافرمانى كردم كسى را كه سزاوار نافرمانى نبود ، هر بار با پروردگارم عهد بستم و از نادرستى و بىوفايى شكستم . اين سخن را تكرار مىكرد و مىگريست چون از گور بيرون آمد ابن عباس خود را بدو رسانيد و او را در آغوش كشيد و گفت : چه گوركن خوبى ! چه گوركن خوبى ! چه خوب گناهان و اشتباهات را از گور درآوردى ! سپس از هم جدا شدند .
7 - زهرى گويد : امام سجاد عليه السّلام فرمود : سختترين هنگام براى آدميزاد سه وقت است : هنگامى كه ملك الموت را ببيند و هنگامى كه از گور برخيزد و زمانى كه در پيشگاه الهى مىايستد كه يا بهشتى شود يا جهنّمى . سپس فرمود : اى آدميزاد ! اگر هنگام مرگ نجات يافتى شخصيت خود را به دست آورده اى و گر نه نابود گشته اى و اگر هنگامى كه ترا به خاك سپارند نجات يافتى خود را دريافته اى و گر نه تباه گشته اى و اگر هنگامى كه مردم بر سر پل صراط درگذرند نجات يافتى تو شخصيّتى دارى و گر نه هلاك گشته اى و اگر هنگامى كه مردم در پيشگاه پروردگار جهانيان به پا خيزند نجات يافتى تو را مقامى هست و گر نه نيست و نابودى . سپس آيه را تلاوت فرمود : ( از پس مرگشان عالم برزخ است تا روز رستاخيز ) ، فرمود : عالم برزخ همان عالم قبر است كه به تنگناى زندگى دچارند . به خدا سوگند كه قبر يا گلستانى است از بوستانهاى بهشتى يا گودالى است از گودالهاى آتش . سپس رو به سوى مردى از اهل مجلس كرد و به او فرمود : آن كه در آسمان است شخص بهشتى را از دوزخى مىشناسد تو از كدامين هستى ؟ ! و خانه ات كدام يك از اين دو خانه است ؟ !
8 - امام رضا عليه السّلام از پدرانش روايت كند كه چون وفات امام مجتبى عليه السّلام فرا رسيد گريست . به او گفتند : شما با اين منزلت رفيع و نسبت با پيامبر هم گريه مىكنيد ؟ با آنچه كه او در بارهء شما فرموده است ، و بيست سفر حج پياده رفته‌ايد ، و مال خود حتّى نعلين را با خداوند سه مرتبه قسمت كرده‌ايد . فرمود : براى دو خصلت گريه مىكنم : هراس ملاقات با خدا و دورى از دوستان .

81