نافرمانى از خداست و مىگويم كه معراج حق است و سؤال منكر و نكير در قبر حق است و بهشت و دوزخ و صراط و ميزان حق است و قيامت آمدنى است و در آن هيچ شكى نيست و خداوند آنانى را كه در قبرهايند برخواهد انگيخت . و مىگويم كه : فريضه‌هاى واجب پس از ولايت ، نماز است و زكات و روزه و حج و جهاد و امر به معروف و نهى از منكر . پس حضرت على بن محمد صلَّى الله عليه و آله فرمود : اى ابا القاسم ! بخدا سوگند كه اين دين ، دين خداست كه آن را براى بندگانش پسنديده پس بر آن ، ثابت قدم باش ، خداوند ترا در زندگى دنيا و آخرت ثابت گفتار بدارد .
8 - پيامبر صلَّى الله عليه و آله فرمود : هر مولودى بر فطرت ( الهى ) متولَّد مىشود مگر اينكه پدر و مادرش او را يهودى يا نصرانى بگردانند .
9 - روايت شده كه يكى از پيشوايان روحانى يهود نزد ابو بكر آمده به او گفت : تو جانشين رسول خدا صلَّى الله عليه و آله بر اين امّت هستى ؟ گفت : آرى . پرسيد : ما در تورات يافته‌ايم كه جانشينان پيامبران دانشمندترين مردمان از امّتهاى آنان هستند ، پس مرا آگاه كن كه خداى تعالى كجاست ؟ آيا او در آسمان است يا در زمين ؟ ابو بكر گفت : او در آسمان بر عرش است . يهودى گفت : بنا بر اين زمين از وجود خداوند خالى است و بنا بر اين قول ، خدا در جايى هست و در جايى نيست ! ابو بكر گفت : اين كلام كافران و بىدينهاست ، از پيش من دور شو و گر نه تو را مىكشم . مرد يهودى شگفت زده برگشت در حالى كه اسلام را به باد مسخره و استهزاء گرفته بود . آنگاه امير مؤمنان عليه السّلام از پيش روى او درآمده فرمود : اى يهودى ! سؤال و جوابت را شنيدم . ما مىگوييم : خداى عزّ و جلّ آفريننده جا و مكان است ، پس جايى براى او نيست و برتر از اين است كه مكانى او را در برگيرد و او همه جا هست نه اين چنين كه تماس و نزديكى با مكان داشته باشد بلكه علم و دانشش هر آنچه را در مكان است ، فرو گرفته و هيچ چيز نيست كه از تدابير او بيرون باشد و من اكنون تو را آگاه مىكنم به آنچه در كتابى از كتابهاى خود شماست كه به درستى آنچه گفتم گواهى دهد .
آيا اگر آن را دانستى بدان ايمان مىآورى ؟ يهودى گفت : آرى . فرمود : آيا در برخى از كتابهاى شما نيست كه روزى موسى بن عمران نشسته بود ناگاه فرشته اى از سمت مشرق نزد او آمد ، موسى به او فرمود : از كجا آمدى ؟ گفت : از نزد خداى عزّ و جلّ . سپس فرشتهء ديگرى از سمت مغرب آمد موسى بدو گفت : از كجا آمدى ؟ گفت : از نزد خداى عزّ و جلّ .

61