17 - روايت شده كه حضرت امام صادق عليه السّلام يكى از شيعيان خود را خواست و مقدارى پول به وى داد و دستور فرمود : در قبال آن پول ، از طرف فرزندش اسماعيل ، به زيارت خانه خدا برود و فرمود : اگر از طرف او مناسك حج را بجاى آورى نه سهم از پاداش مال شما است و يك سهم هم مال اسماعيل مىباشد .
18 - اعلام الورى : شقرانى غلام رسول خدا [ بود ] رسول خدا او را آزاد كرد ، فرزندانش اين افتخار را داشتند كه ، آزاد كرده آن حضرتند و به همين نام هم شهرت داشتند . يكى از نواده گان همان شخص مىگويد : در زمان منصور قرار شد عطايى به من داده شود ولى شفيعى نداشتم ، در جلو دربار متحير مانده بودم ، ناگهان حضرت صادق عليه السّلام را ديدم ، به احترامش بلند شدم و به حضرتش عرض كردم : خدا مرا فدايت سازد من غلام شما شقرانى هستم ، به من مرحبا گفت : من قصدم را به آن حضرت عرض كردم ، حضرت [ كه سوار بود ، از مركب ] فرود آمد و وارد دربار شد و بيرون آمد و كيسه اى از آستين خود در آورد و در آستينم قرار داد سپس فرمود : اى شقرانى ، خوبى از هر كسى ، خوب است و از تو بهتر است با توجه به اينكه در نزد ما منزلتى دارى ، و بدى از هر كس بد است و از تو بدتر است . اين سخن امام من باب تعريض به او بود و براى پند دادن وى ، چون شراب مىخورد [ ولى همين موعظه كوتاه براى ساختن هر انسانى كافى است ] .
19 - كافى : حفص بن عمر بجلى گفت : از حال خود به امام صادق عليه السّلام شكايت كردم و گفتم : كه سر و سامان ندارم به من فرمود : وقتى به كوفه وارد شدى ، از [ اثاث ] خانه ات بالشى را به ده درهم بفروش ، و برادران دينى خود را دعوت كن و برايشان غذايى تدارك ببين ، و بگو در پيشگاه خدا دعايت كنند ، مىگويد : من اين كار را انجام دادم ولى آنچه مىخواستم برايم مقدور نشد تا اينكه بالشى فروختم به طورى كه دستور داده بود و از ايشان خواستم مرا در پيشگاه خدا دعا كنند ، به خدا سوگند درنگ نكردم مگر زمان اندكى ، بدهكارى داشتم كه در خانه را زد و با من در خصوص قرض خود كه زياد هم بود مصالحه كرد ، گمان مىكنم [ آنچه بعد از توافق و مصالحه به من داد ] حدود ده هزار درهم مىشد از آن به بعد [ وضع من سامان يافت ] و همه چيز به من روى آورد .

357