فضائل اهل بيت عليهم السّلام منتخبات جزء بيست و چهارم « 3 حديث » 1 - تفسير عياشى : ابن هارون روايت كرده كه : حضرت امام صادق عليه السّلام هر موقع پيامبر صلَّى الله عليه و آله و سلم را ياد مىكرد ، عرض مىكردم : پدر و مادر و جان و قوم و طايفه‌ام فداى او باد ، تعجب از عربها كه ما را بر سر خودشان سوار نمىكنند ؟ در صورتى كه خداى تعالى در كتاب خود مىفرمايد : « و كنتم على شفا حفرة من النار فانقذكم منها » يعنى در كنار گودال آتش بوديد كه شما را از آن نجات داد ، سوگند به خدا به راهنمايى رسول خدا نجات يافتند .
2 - بصائر الدرجات : ابن كثير گفته است با حضرت امام صادق عليه السّلام به حج مشرف شده بودم در قسمتى از راه به بالاى كوهى رفت و از آن بالا نگاهى به مردم كرد و فرمود : سر و صدا چه زياد است و حاجى چه قدر اندك است . داود رقى عرض كرد : اى فرزند پيامبر ، آيا خدا دعاى اين جماعتى را كه مىبينيم اجابت مىكند ؟ حضرت فرمود : واى بر تو اى أبا سليمان « ان الله لا يغفر ان يشرك به » خدا شرك به او را نمىآمرزد ، منكر ولايت على عليه السّلام مثل بت پرست مىباشد ، ابن كثير مىگويد به حضرت عرض كردم فدايت شوم ، شما دوستان و دشمنان خود را مىشناسيد فرمود : واى بر تو أبا سليمان هيچ بنده اى متولد نمىشود مگر اينكه در وسط پيشانى او نوشته مىشود مؤمن يا كافر ، و مرد به ما وارد مىشود با دوستى ما و با بيزارى از دشمنان ما . مىبينيم كه در بين دو چشمانش نوشته است مؤمن يا كافر ، خدا مىفرمايد : * ( إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِلْمُتَوَسِّمِينَ ) * به درستى كه در آن نشانه هايى براى هوشمندان وجود دارد .

203