14 - ثابت بن ابى صفيه گويد : امام سجاد عليه السّلام به عبيد الله بن عباس بن على بن ابى طالب نگريست و گريست سپس فرمود : بر رسول خدا صلَّى الله عليه و آله روزى شديدتر از روز احد نبود ، در آن روز عمويش حمزة بن عبد المطلب شير خدا و رسولش به شهادت رسيد و بعد از آن روز ، روز موته بود كه پسر عمويش جعفر بن ابى طالب در آن روز شهيد شد سپس فرمود : و هيچ روزى همچون روز حسين نبود كه سى هزار نفر كه گمان مىكردند از اين امّتند گرداگرد او را گرفتند ، هر كدام با خون او به خداى عزّ و جلّ تقرّب مىجست و به خدا آنان را نصيحت مىكرد اما پند نمىگرفتند تا اينكه او را از روى ظلم و ستم و دشمنى كشتند .
سپس فرمود : خداى عباس را رحمت كند كه ايثار و فداكارى نمود تا آنجا كه هر دو دستش بريده شد ، خداى تعالى به عوض آنها دو بال به او عطا نمود كه با فرشتگان در بهشت پرواز مىكند چنانچه با جعفر بن ابى طالب نيز چنين كرده بود و عباس را نزد خداى تبارك و تعالى درجه و منزلتى است كه تمام شهيدان روز قيامت به آن غبطه مىخورند .
15 - ابو أمامه گويد : رسول خدا صلَّى الله عليه و آله فرمود : خوشا به حال آن كس كه مرا ديد و به من ايمان آورد و خوشا به حال آن كس و خوشا به حال آن كس ، تا هفت بار فرمود : خوشا به حال آن كس كه مرا نديد و به من گرويد .
16 - اوزاعى گويد : . . . با رسول خدا صلَّى الله عليه و آله صبحانه مىخورديم و ابو عبيدة بن جراح هم با ما بود . گفتيم : اى رسول خدا صلَّى الله عليه و آله آيا كسى از ما بهتر هست ؟ با تو اسلام آورديم و همراه تو جهاد كرديم فرمود : بله ، گروهى از امّت من كه پس از من مىآيند و به من ايمان مىآورند .
17 - امام صادق عليه السّلام فرمود : سلمان ( ره ) گفته است : از شش چيز در شگفتم ، سه تاى آنها مرا مىخنداند و سه تاى ديگر مرا مىگرياند . اما آن سه كه مرا مىگرياند : جدايى از دوستان يعنى محمد صلَّى الله عليه و آله و يارانش و هراس از روز آخرت و حضور در پيشگاه خداى عزّ و جلّ و اما آن سه كه مرا مىخنداند ، كسى است كه دنيا را مىطلبد و حال آنكه مرگ در طلب اوست و غافلى كه از او غفلت نمىشود و آنكه با تمامى وجود مىخندد ولى نمىداند خداوند از او راضى است يا ناراضى .
18 - رسول خدا صلَّى الله عليه و آله فرمود : زمانى براى مردم فرا رسد كه صورتهاشان به شكل

193