به ذكر مطالب اكتفاء نمودم ، و آن را « درر الاخبار من بحار الانوار » ناميدم .
امر چهارم : واقع اين است كه من آنچنان مهارتى ندارم كه در اعماق اين درياهاى موّاج به درهاى گرانبهايش دست يابم فقط در اطراف آن گردش و از صدفهاى فراوان ساحلهايش مقدارى جمع نمودم .
< شعر > آب دريا را اگر نتوان كشيد هم بقدر تشنگى بايد چشيد .
< / شعر > امير المؤمنين - عليه السّلام - فرموده‌اند : آنچه تمامش درك نگردد ، تمامش ترك نگردد .
و بدان كه ، هدف ما نقل حديث و مطالب بود ، بدون در نظر گرفتن اعتبار و ارزش سند و مصادر آن .
امر پنجم : مطالعه كتاب بحار الانوار را در نجف اشرف در سال 1376 هجرى قمرى ، هنگامى كه جزء اوّل آن از چاپ خارج شد شروع كردم ، سپس ادامه دادم تا در سال 1388 هجرى قمرى به ايران بازگشتم تا اينكه چاپ تمام اجزاى كتاب و مطالعه آن پايان يافت ، و نوشته‌ها آماده چاپ گرديد ، اما در آن زمان با وجود گذشت هفتاد سال از عمرم و ضعف جسمانى ، و عدم فرصت براى مراجعه و مقابله و اقدام لازم و اينكه چاپ آن نيازمند هزينه‌هاى سنگين و زيادى بود ، قصد چاپ و نشر آن را نداشتم ، تا اينكه از حسن اتفاق مقدارى پول از غير حقوق شرعيّه نزد من فراهم شد كه براى اين كار مناسب بود ، پس تصميم بر چاپ و نشر آن گرفتم و به خداى سبحانه و تعالى توكل كردم ، با اين اميد كه اين مجموعه گزيده و گلچين ، جايگاهى براى مراجعه و استفاده اهل فضل و ادب باشد .
امر ششم : در ابتداى هر حديث يا موضوعى شماره اى كه نشانگر جزء كتاب بحار الانوار باشد مىآوريم و بعد شماره صفحه را ، و در پايين صفحه به جاى جزء حرف - ج - را قرار مىدهيم ، مثلا 4 - ج 23 - ص 145 ، يعنى حديث شماره چهار

15