نبوّت منتخبات جزء چهاردهم « 20 حديث » 1 - سپس داود عليه السّلام وفات يافت در حالى كه كنيزى داشت كه هر شب درها را مىبست و كليدها را نزد او مىآورد و او به عبادت مىايستاد ، كنيز شبى درها را بست ولى در خانه مردى را ديد ، به او گفت : چه كسى تو را به خانه وارد ساخت ؟ گفت : من كسى هستم كه بدون اذن بر پادشاهان وارد مىشوم . داود گفتارش را شنيد و گفت : تو فرشتهء مرگ هستى ؟ چرا كسى را به سوى من نفرستادى تا آمادهء مرگ شوم ؟ گفت : ما فرستاده‌هاى زيادى به سوى تو فرستاده‌ايم . گفت : فرستاده ات كيست ؟ گفت : پدرت و برادرت و همسايه ات و آشنايانت كجايند ؟ گفت : مردند . گفت : آنان فرستادگان من به سوى تو بوده‌اند كه [ بگويند ] تو هم مىميرى همچنان كه آنان مردند . سپس جانش را گرفت . وقتى مرد ، سليمان پادشاهى و علم و نبوتش را به ارث برد ، اگر چه داود نوزده فرزند داشت اما تنها سليمان از او ارث برد و عمر داود هنگام وفاتش صد سال بود ، اين مطلب از پيامبر صلَّى الله عليه و آله صحيح است كه مدت پادشاهيش چهل سال بوده است .
2 - امام صادق عليه السّلام فرمود : خداى عزّ و جلّ به داود عليه السّلام گفت : اى داود ! گناهكاران را بشارت ده و صدّيقان را بترسان . گفت : چگونه گناهكاران را بشارت دهم و صدّيقان را بترسانم ؟ گفت : اى داود ! گناهكاران را بشارت بده كه من توبه شان را مىپذيرم و از گناهشان درگذرم و صدّيقان را بترسان كه به اعمالشان مغرور نگردند چرا كه بنده اى نيست كه براى حساب ، او را نگاه دارم مگر آنكه هلاك گردد .

133