نموده است ، و نيز شيخ الطائفة پيشواى فرقه ناجيه ابو جعفر محمد بن حسن طوسى ( ره ) از اين كتاب نقل قول فرموده و به صحّت آن اعتقاد نموده و همين گونه ، تعداد فراوانى از بزرگان علم و سران حديث كتب خويش را با نقل اخبار آن و بزرگداشت مؤلَّفش و ارج نهادن اقوال آن زينت بخشيدهاند . پس وقتى كتاب تا بدين پايه برخوردار از اهميّت است شايسته آن است كه دوباره احياء شود و انتشار يابد و در خور آن است كه نسخه هايش فراوان باشد و در دسترس همگان قرار گيرد و سزاوار است كه به پاس عظمتش بدان روى نموده و آن را بر يك ديگر بخوانند و فرا گيرند كه با احياء كتاب ، مؤلَّف آن نيز دوباره زنده مىشود و فضل و بزرگى او آشكار مىگردد و ناگزير بايد به گونه اى نوين و چشمگير انتشار يابد و از هر گونه اشكال و افتادگى كلمات و تحريف مصون باشد بدانسان كه در خور بزرگى كتاب و شخصيت مؤلف آن باشد . بنا بر اين هر گونه تسامح در اين كار موجب افسوس و هر گونه تأخير و كوتاهى نسبت به انجام امور واجب آن موجب از دست شدن نعمت به حساب مىآيد و عدم توجّه به اهميّت و مقام آن از گناهانى محسوب مىشود كه موجب مؤاخذه خواهد بود ، و غافل شدن نسبت به آن به از دست رفتن خواهد انجاميد ، چرا كه زندگى راه خود را به سوى مرگ مىپويد و تباه ساختن فرصتها منتهى به اندوه ها و ندامتها