حقّ و اهل حقّ در هر كجا كه هستيد پيروى كنيد و از باطل و اهل آن در هر كجا كه هست دورى گزينيد » . اما اين مردم از كسانى كه به چنين صفاتى آراسته بودند ، و چنين ستايشها در حقّ آنها شده بود ، و چنين دعوت و هدايت كه از حقّ به سوى آنان شده بود روى برتافتند و از ايشان بريده ، به ديگران پرداختند ، و امر رسول خدا صلَّى الله عليه و آله را به بازى گرفتند و سخنش را بىمقدار و بيهوده انگاشتند و كسى را ترك گفتند كه خدا با زبان پيامبر خود صلَّى الله عليه و آله فرمانبردارى و پرسش و فراگيرى و بهره مندى از او را واجب ساخته بنا بفرمودهء او كه : « اگر نمىدانيد از آنان كه ياد دارند بپرسيد « [1] و فرمايش ديگرش : « از خدا و پيامبر و اولى الأمر خود فرمانبردارى كنيد « [2] و رسول خدا صلَّى الله عليه و آله راهنمائى فرموده كه رستگارى در آويختن به دامان او و عمل به گفتهء او و تسليم در برابر دستور او است و نيز فرا گرفتن از او و روشنائى خواستن از نور اوست ، ولى مردم مدّعى اين حقيقت براى غير آنان شدند و از ايشان به سوى ديگران برگشتند و به جاى آنان به ديگران راضى شدند و بدين سبب خداوند نيز آنان را از دست يافتن به دانش دور گردانيد و هر كس خواهش نفس خود را ( برابر سليقه اش ) براى خويش تأويلى كرد و پنداشتند كه با عقلهاى خود و

[1] الأنبياء : 7 .
[2] النساء : 60 .

67