6 - محمّد خزّاز از امام صادق عليه السّلام نقل كرده كه آن حضرت فرمود : « هر كس سخن ما را با نظر سوء ، عليه ما پخش كند ، همانند كسى است كه حقّ ما را روياروى انكار كند » . 7 - حسن بن السرى گويد : امام صادق عليه السّلام فرمود : « گاهى حديثى را با يك نفر مىگويم ، بعد از اينكه از من جدا شد آن سخن را به همان صورت كه آن را شنيده روايت مىكند ، و در نتيجه من نفرين و بيزارى از وى را حلال مىشمارم » .
منظور آن حضرت از اين سخن اين است كه حديث را به كسى بگويد كه گنجايش و كشش و تحمّل شنيدنش را ندارد . و اين فرمايش امام عليه السّلام نشان مىدهد احاديثى كه طبيعت آن اقتضاى پوشيده داشتنش را دارد بايد مخفى بماند و علنى نشود . 8 - ابن مسكان گويد : از امام صادق عليه السّلام شنيدم كه مىفرمود : « گروهى مرا امام خود مىپندارند ، بخدا قسم من پيشواى آنان نيستم خدا آنان را لعنت كند كه هر چه را من پرده پوشى مىكنم آنان پرده اش را مىدرند ( آشكارش مىكنند ) من چنين و چنان

55