پس ببينيد عذاب و تنبيه من چگونه سخت بود » و نيز فرمود : « پس آن را پى كردند و خداوند بكيفر گناهشان آنان را هلاك و شهرشان را با خاك يكسان كرد و از نابودى آنان باك نداشت » . بدانيد اگر از كسى در بارهء قاتل من سؤال شود و او قاتل مرا با ايمان پندارد ، پس او خود مرا كشته است ( يعنى در حكم قاتل من است ) ، اى مردم هر كس در راه گام برداشت سرانجام به آب رسيد ، و هر كس بر بيراهه رفت ، در بيابان دچار سرگردانى گرديد - پس از اين گفتار ، على عليه السّلام از منبر فرود آمد - » .
اين خبر را فرات بن أحنف نيز به همين نحو از أمير المؤمنين عليه السّلام نقل مىكند با اين فرق كه مىگويد آن حضرت عبارت را چنين فرمود : « در راه هدايت از كمى اهل آن هراس نداشته باشيد » .
در گفتار أمير المؤمنين عليه السّلام كه مىفرمايد : « هر كس در راه قدم برداشت به آب رسيد و هر كه به بيراهه رفت دچار سرگردانى شد » بيانى نجات بخش است براى كسى كه در آن انديشه كند و راهنمائى است براى توسّل و آويختن به آئين و روش پيشوايان دين ، و عامل بازدارنده و هشداردهنده اى است از اينكه آدمى به سبب روگرداندن و بريدن از راه امامان در وادى سرگردانى بيفتد و با تمايل به راست و چپ از راه منحرف شود ، و از گوش فرادادن به سخنبافى افتراگويان و فريبخوردگان در دين كه سخنشان همچون گردى پخش شده در فضا و سرابى خشك و نابود است . بر حذر مىدارد چنان كه خداى

42