( منتظر آن هستيد ) واقع نخواهد شد تا اينكه پاكسازى شويد ، [ هيهات ] و آنچه گردنهاى خويش را به سوى آن مىكشيد واقع نمىگردد تا اينكه باز شناخته و از يك ديگر جدا شويد و آنچه گردنهاى خود را به سويش مىكشيد واقع نخواهد شد تا اين كه غربال شويد ، و آنچه گردنهاى خويش را به جانب آن مىكشيد واقع نخواهد شد مگر پس از نوميدى ، و آنچه به جانبش گردنهاى خود را مىكشيد واقع نخواهد شد تا كسى كه اهل نگون بختى است به سيه روزى ، و آنكه اهل سعادت است به نيكبختى رسد » .
باز محمّد بن منصور از پدر خود روايت كرده كه گفت : من و حارث بن مغيره با گروهى از شيعيان نزد امام باقر عليه السّلام بوديم و آن حضرت سخن ما را مىشنيد ، گويد : و همانند حديث پيش را ذكر نمود جز اينكه ، در هر بار مىفرمود : نه به خدا سوگند آنچه چشمهاى خويش را به سويش دوخته‌ايد نخواهد شد تا . . . - يعنى با قسم - » . 17 - اصبغ بن نباته از امير المؤمنين عليه السّلام روايت كرده كه آن حضرت فرمود : « بسان زنبور عسل در ميان پرندگان باشيد ، در ميان پرندگان پرنده اى نيست مگر اينكه زنبور عسل را ناتوان و كوچك مىشمارد ، اگر پرندگان مىدانستند در تهيگاه هاى ( اندرون )

299