مردم روى برتافته است ، سپس مىفرمايد : « و دلهائى به جاى بماند كه پاره اى پر خير و بركت و بعضى بىخير و بركت است » و مراد از آن ، دلهاى شيعيان است كه در اين غيبت و سرگردانى دگرگون مىشود ، پس هر كه از آنان بر حقّ پايدار باشد ( مخصب ) پرخير و بركت و هر كه از حقّ به گمراهى و گفتار باطل گرايد ( مجدب ) بىخير و بركت است ، پس امير المؤمنين عليه السّلام فرموده : « آرزومندان هلاك گردند » اين نكوهش آنان است و آنان كسانىاند كه در امر خدا شتابجوئى مىكنند و در مقام تسليم نيستند و اين مدّت را طولانى مىپندارند پس قبل از آنكه فرجى ببينند مىميرند آنگاه خداوند از اهل صبر و تسليم كسى را كه بخواهد به جاى مىگذارد تا به مرتبهء شايسته اش برساند و آنان مؤمنان و افرادى با اخلاصاند و تعدادشان اندك است كه آن حضرت شمارهء آنان را سيصد نفر و يا بيشتر فرموده است ، افرادى كه بواسطهء نيروى ايمان و درستى يقينشان خداوند براى يارى ولىّ خود و جنگيدن با دشمن خويش به آنان اهليّت عطا فرموده است ، و آنان همان گونه كه در روايت آمده ، به هنگام مستقرّ شدن آن حضرت در مقرّ حكومتى خود و سر آمدن جنگ ، نمايندگان و حكمرانان منصوب از طرف آن حضرت در روى زمين خواهند بود . سپس امير المؤمنين عليه السّلام فرمود : « به همراه آنان جماعتى مىجنگند كه همراه رسول خدا صلَّى الله عليه و آله در بدر جنگيده‌اند ، نه كشته مىشوند و نه مىميرند » منظور او اين است كه خداى عزّ و جلّ اين سيصد و چند نفر اصحاب خالص

279