اى گروه شيعه - يعنى همان كسانى كه خداى تعالى به ايشان قوّهء تمييز و ژرفنگرى كامل و انديشيدن به سخنان امامان عليهم السّلام عطا فرموده - آيا در اين احاديث بيان آشكار و نور تابناك وجود ندارد ؟ آيا كسى از امامان گذشته يافت مىشود كه ولادت او مورد شكّ و ترديد واقع بشود و در وجود و عدمش اختلاف پيش آيد و گروهى از امّت در غيبتش بدو معتقد شده و در ايّام او گرفتاريها در دين بهم رسد و كسى در امر او دچار حيرت شده باشد ؟ و حضرت صادق عليه السّلام در راهنمائى به سوى او تصريح به عمل آورده باشد كه بنا به فرمايش او : « هر گاه سه نام : محمّد ، علىّ و حسن پياپى آمدند چهارمين آنان قائم ايشان است » ( آيا كسى چنان كه وصف او گذشت يافت مىشود ) غير از اين امام عليه السّلام كه كمال دين به او و به وسيلهء اوست ( يعنى چنين مقدّر شده است ) و آزمايش بندگان و امتحان و تمييز ايشان به غيبت او است و پديد آمدن افراد ويژه و خالص و صافى از شيعيان كه بر ولايت او استوارند از رهگذر پايدارى بر آئين امر او و اقرار به امامتش و ديندارى خدا با ايمان به اينكه او ( حجّت خدا ) حقّ است و وجود دارد و زمين خدا از او خالى نمىماند اگر چه شخص او پديدار نباشد بخاطر تصديق و باور و يقين داشتن به تمامى آنچه رسول خدا صلَّى الله عليه و آله و امير المؤمنين عليه السّلام و امامان عليهم السّلام فرموده‌اند ، و بعد از غيبتش به هنگام نااميدى مردم از او ، قيامش را با شمشير بشارت داده‌اند ، پس

262