[ پيشگفتار مؤلف ] * ( بِسْمِ الله الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ ) * شيخ ابو الفرج محمّد بن علىّ بن يعقوب بن أبى قرّه قنانىّ - رحمه الله - براى ما چنين روايت كرد كه : ابو الحسين محمّد بن علىّ بجلىّ كاتب براى ما روايت كرد - و لفظ عينا از اصل متعلَّق به او نقل شده ، و من اين نسخه را در حالى نوشتم كه او به اصلى كه در اختيار داشت مىنگريست - او گفت : محمّد بن ابراهيم نعمانىّ در حلب براى ما چنين حديث كرد :
شكر و سپاس مخصوص خداى جهانيان است ، كه هدايتكنندهء به راه راست است آن را كه خود بخواهد ، در خور سپاسگزارى از جانب بندگان خويش است به پاس آنكه آنان را از نيستى به وجود آورده ، و نيز آفرينش آنان به نيكوترين وجه ، و ارزانى داشتن نعمتهاى آشكار و نهان ، كه عدد را توان شمردن آن تا پايان نيست ، چنان كه خود فرموده :
« اگر نعمتهاى خدا را بشماريد به شمار همهء آن دست نمىيابيد » و در خور شكر است از آن رو كه از رهگذر علم به ربوبيّت خود و اقرار به وحدانيّت خويش بندگان را به سوى خود راهنمائى و ارشاد فرمود ، به بركت انديشهء پاك و دانش رسا و آفرينش تزلزل ناپذير

26