( بر خود ) نديدى ، پس هر كه را دوست مىدارى همچنان دوست بدار و هر كه را دشمن مىدارى همچنان دشمن بدار ، و ولايت هر كه را دارى ولايت همو را داشته باش و شبانه روز منتظر فرج و گشايش باش » .
محمّد بن يعقوب كلينى نيز از طريق ديگرى از منصور و او از كس ديگرى كه نام مىبرد از امام صادق عليه السّلام همانند اين حديث را روايت كرده است . 4 - عبد الله بن سنان گويد : « من با پدرم بر امام صادق عليه السّلام وارد شديم ، پس آن حضرت فرمود : چگونه به سر خواهيد برد اگر در جايى قرار بگيريد كه در آن امامى راهنما و نشانه اى چشمگير نبينيد ، پس هيچ كس از آن سرگردانى رهائى نمىيابد مگر آن كس كه به دعائى همچون دعاى غريق دست نيايش بردارد . پدرم گفت : به خدا قسم اين بلا است فدايت شوم در چنين وضعى چه كنيم ؟ فرمود : هر گاه چنين شود - البتّه تو آن زمان را هرگز در نمىيابى - پس بدان چه در ميان داريد بياويزيد ( جدا نشويد ) تا وضع بر شما روشن شود » .

225