5 - حجّاج خشّاب از امام صادق عليه السّلام و آن حضرت از پدران خويش عليهم السّلام روايت كرده گويد : « رسول خدا صلَّى الله عليه و آله فرمود : اهل بيت من در مثل همچون ستارگان آسمانند كه هر گاه ستاره اى از نظر ناپديد شود اخترى ديگر خواهد دميد تا آنجا كه چون ستاره اى از آنها سر برزند و شما چشمان خويش بدان سوى دوزيد و به سوى او با انگشتان اشاره كنيد ، پس فرشتهء مرگ آمده او را در ربايد ، سپس مدّتى از روزگارتان را اين چنين به سر بريد ، و فرزندان عبد المطَّلب جملگى در اين امر يكسان شوند و شناخته نگردد كدام از كدام است ( يعنى در استحقاق امامت هيچ يك از ديگرى برترى ندارد و همه در عدم قابليّت آن يكسانند ) ، پس در چنين حال و وضعى ستارهء شما آشكار شود ، پس خدا را سپاس گوئيد و امامت او را پذيرا شويد » . 6 - معروف بن خرّبوذ از امام باقر عليه السّلام روايت كرده گويد : « شنيدم آن حضرت مىفرمايد : رسول خدا صلَّى الله عليه و آله فرمود : همانا مثل اهل بيت من در اين امّت همچون اختران آسمان است كه هر گاه ستاره اى از نظر پنهان گردد ستاره اى ديگر سر برزند تا آن هنگام كه شما ابروان خويش را به سوى او كشانيده ( بگردانيد ) و با انگشتان بدان اشاره كنيد

219