باور مىداشت و از آن پيروى مىكرد و در راهش گام بر مىداشت و بدان وسيله رستگار مىشد . سپس آن حضرت مىفرمايد : چنين شخصى كيست ؟ براى همين است كه دانش وقتى عالمان را نيابد كه نگهداريش كنند و همان گونه كه آن را از عالم مىشنوند به ديگران برسانند ، پنهان مىشود ، پس از سخنى طولانى در اين خطبه آن حضرت فرمود : خداوندا من مىدانم كه همهء علم پنهان نمىگردد و ريشه هايش قطع نمىشود و تو زمينت را براى بندگان از حجّت خود خالى نمىگذارى ، [ حجّت تو ] يا آشكار است كه فرمانبردارى مىشود و يا نگران و پنهان است كه فرمانش را نمىبرند ، تا حجّت تو باطل نشود و اولياى تو بعد از اينكه هدايتشان فرمودى گمراه نگردند - سپس خطبه را تا پايان ادامه داد - » .
و اين حديث از طريق ديگرى نيز از ابو اسحاق سبيعىّ از يكى از اصحاب امير المؤمنين عليه السّلام كه مورد اعتماد است نقل شده كه گفت : امير المؤمنين عليه السّلام اين كلام را ايراد فرموده و هنگام سخنرانى آن حضرت بر منبر كوفه ، او آن را از بر كرده است ( كه مىفرمود ) : « خداوندا : - و مانند حديث قبل را نقل كرده است - » .

191