( باب - 8 ) ( آنچه روايت شده در مورد اينكه خداوند زمين خود را بدون حجّت وانمىگذارد ) از آن جمله 1 - روايتى از فرمايش مشهور امير المؤمنين علىّ عليه السّلام است به كميل بن زياد نخعى كه كميل گويد : امير المؤمنين صلوات الله عليه دستم را گرفت و مرا به سمت صحرا بيرون برد ، وقتى به صحرا رسيد آه عميقى كشيد و فرمود : - در اينجا كميل كلام امير - المؤمنين عليه السّلام را به درازا نقل مىكند تا در پايان سخن آن حضرت ، به اين عبارت از فرمايش او مىرسد كه فرموده - جز اين نباشد كه زمين از حجّتى كه به همراه برهان خود براى خدا قيام مىكند خالى نمىماند يا به صورت آشكار و معلوم ، و يا بيمناك پنهان تا حجّتهاى خدا و دلايل روشنگر او باطل نگردد » .
آيا در فرمايش امير المؤمنين عليه السّلام لفظ « آشكار و معلوم » روشنگر اين نيست كه منظور آن حضرت از كلمهء معلوم ، شخص و جايگاه آن حجّت بوده است ؟ و همچنين

189