26 - كرّام بن عمرو گويد : من در درون خويش ( نزد خود ) سوگند ياد كرده بودم مانند عهد كه هرگز در روز غذائى نخورم يعنى روزه بگيرم تا آنگاه كه قائم آل محمّد قيام كند ، روزى نزد امام صادق عليه السّلام رفتم و به او عرض كردم : مردى از شيعيان تو براى خدا بر خويشتن واجب ساخته كه هرگز در روز غذائى نخورد و روزه گيرد تا زمانى كه قائم آل محمّد قيام كند ، فرمود : اى كرّام روزه بدار ولى در عيد قربان و عيد فطر و سه روز تشريق ( روزهاى 12 و 13 و 14 ماه ذى الحجّة ) و هنگامى كه در سفر به سر مىبرى از روزه داشتن خوددارى كن ، كه هنگامى كه حسين عليه السّلام كشته شد آسمانها و زمين و هر كه در آن بود و فرشتگان همه به ناله در آمدند و گفتند : اى پروردگار ما آيا براى نابود ساختن بندگان به ما اجازه مىفرمائى تا آنان را از روى زمين ريشه كن كنيم و برداريم كه آنان حريم و حرمت تو را شكستند ، و حرام تو را روا داشتند ، و برگزيده تو را كشتند ، پس خداى تعالى به آنان وحى فرستاد : اى فرشتگان و اى آسمان و زمين من آرام باشيد ، سپس پرده اى از پرده ها را برداشت ، در اين هنگام در پس آن پرده محمّد صلَّى الله عليه و آله و دوازده وصى او نمايان شدند ، پس خداوند از بين آنان دست كسى را گرفت و فرمود : اى فرشتگان من و اى آسمان و زمينم انتقام آنان را به دست اين شخص خواهم ستاند ، و اين

135