خاندانم و عترتم و فرزندان پدرم ( عبد المطلب ) من خالص و ناب شدم و برادرم علىّ بن أبى طالب ، خداوند سبحان نظرى به اهل زمين انداخت و از ميان آنان مرا اختيار كرد ، سپس نگاهى ديگر افكند و برادرم علىّ را برگزيد كه وزير و وارث و وصىّ من است و جانشين من در ميان امّتم و مولاى هر مؤمنى پس از من است ، هر كه با او دوستى كند با خدا دوستى كرده ، و هر كه با او دشمنى كند ، با خدا دشمنى ورزيده است ، و هر كه او را دوست بدارد خدا نيز او را دوست مىدارد ، و هر كس با او كينه ورزد خداوند نيز او را مورد خشم قرار مىدهد ، او را دوست نمىدارد مگر هر آن كس كه مؤمن باشد ، و نسبت به او كينه نمىورزد مگر هر آن كس كه كافر باشد ، پس از من او محور زمين و ميخ فولادين آن است ، و او كلمهء تقوى و ريسمان مطمئنّ و ناگسستنى خدا است « آنان مىخواهند كه نور خدا را با دم خويش خاموش كنند ولى خدا جز آشكارى نور خود را رضا نمىدهد » دشمنان خدا مىخواهند نور برادرم علىّ را خاموش كنند ، امّا خدا جز اين را نمىخواهد كه نور او را تمام كند ، اى مردم هر كه از شما اكنون اينجا حضور دارد گفتار مرا به آنان كه در اين جمع نيستند ابلاغ كند ، بار خدايا تو بر آنان شاهد باش ، ( سپس به دنبال سخنان سابق خود ادامه داد ) پس از آن خداوند نظر سوّم را بر زمين افكند و اهل بيت مرا براى زمان بعد از من برگزيد ، آنان برگزيدگان اين امّت هستند كه عبارتند از :
يازده امام پس از برادرم ( علىّ « ع » ) كه يكى پس از ديگرى خواهند بود ، هر گاه يكى از

120