بر پا مىدارند و زكات مىدهند در حالى كه نماز مىگزارند « [1] بر پيامبر نازل شد مردم گفتند : اى رسول خدا آيا اين ولايت مخصوص پاره اى از مؤمنان است يا همهء ايمان آورندگان را در بر مىگيرد ؟ خداى تعالى به پيامبرش امر فرمود تا از ولايت آن كس كه خداوند ايشان را به ولايت او امر نموده آگاهشان سازد و مطابق آنچه از نماز و زكات و روزه و حجّشان كه براى آنان تفسير كرده ولايت را نيز براى آنان بيان نمايد ، علىّ عليه السّلام فرمود : پس رسول خدا صلَّى الله عليه و آله در غدير خم مرا به جانشينى خويش برگماشت و فرمود :
همانا خداى عزّ و جلّ مرا همراه با پيامى گسيل داشت كه سينه‌ام را مىفشرد و گمان مىكردم كه مردم مرا تكذيب كنند ، پس خداوند مرا تهديد فرمود كه حتما آن پيام را برسانم و گر نه مرا عذاب خواهد كرد ، ( و خطاب به من فرمود ) اى علىّ برخيز ، و پس از اين كه دستور داد مردم را براى جماعت دعوت كنند ، و خود با آنان نماز ظهر را به جاى آورد با صداى هر چه بلندتر فرمود : اى مردم بدانيد كه خدا مولاى من است و من مولاى مؤمنان ، و من نسبت به مؤمنان شايسته تر و سزاوارتر از آنان نسبت به خودشان هستم ، هر كس كه من مولاى اويم ، علىّ نيز مولاى اوست ، خدايا كسى را كه دوستدار اوست دوست بدار و آن كس كه با او دشمنى مىكند دشمن بدار . پس سلمان فارسى رو به او برخاست و گفت : اى رسول خدا چگونه ولايتى ( در چه چيزى ) ؟ آن حضرت فرمود :

[1] المائدة : 54 .

101