< فهرس الموضوعات > 365 < / فهرس الموضوعات > 365 محمد بن جرير طبرى در تاريخ خود از عبد الرحمن بن ابى ليلى فقيه روايت كند ، ( و اين عبد الرحمن از آنان بود كه با ابن اشعث به جنگ حجاج رفت . ) كه او هنگامى كه مردم را به جهاد با حجاج تحريض مىكرد ، گفت كه شنيدم كه على - كه خدا را درجت او را در ميان صالحان فرا برد و ثواب شهيدان و صديقانش عطا كند - در روزى كه با مردم شام روبرو شديم ، مىفرمود : اى مؤمنان ، كسى كه ببيند كه بر مردم ستم مىكنند يا آنها را به منكرى فرا مىخوانند و او در دل انكار كند ، سالم مانده و مبرّا از گناه . و هر كه آن را به زبان انكار كند ، از ثواب بهره يابد و او از آنكه تنها به دل انكار كرده ، برتر است و آنكه انكار خود را با شمشير اعلام دارد تا سخن حق بالا گيرد و سخن باطل روى در نشيب نهد ، كسى است كه راه رستگارى را يافته و بر آن قيام نموده و نور يقين در قلبش درخشيده است .
< فهرس الموضوعات > 366 < / فهرس الموضوعات > 366 در سخنى ديگر هم در اين معنى گويد : كسى است كه كار زشت را نكوهيده دارد و به دست و زبان و دل خود از آن اعراض مىكند . چنين كسى خصال نيكو را به كمال رسانيده است . و كسى است كه به زبان و دل انكارش مىكند نه به دست . چنين كسى را دو خصلت از خصال نيكوست او يك خصلت را ضايع گذاشته است . و كسى كه فقط به دل انكار كند ، نه به دست و زبان ، چنين كسى دو خصلت را كه شريفترند ، تباه كرده است و كسى كه منكر را به زبان انكار كند و نه به دست و نه به دل ، چنين كسى مرده اى است در ميان زندگان . همهء اعمال نيكو در برابر امر به معروف و نهى از منكر ، همانند دميدنى است بر درياى مواج ، امر به معروف و نهى از منكر نه مرگ كسى را نزديك مىسازد و نه از روزى كسى مىكاهد . از همهء اينها برتر ، سخن از دادگرى گفتن است ، رو در روى حاكمى ستمكار .

985